౧. జరాధమ్మసుత్తం

౫౧౧. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా సావత్థియం విహరతి పుబ్బారామే మిగారమాతుపాసాదే. తేన ఖో పన సమయేన భగవా సాయన్హసమయం పటిసల్లానా వుట్ఠితో పచ్ఛాతపే నిసిన్నో హోతి పిట్ఠిం ఓతాపయమానో.

అథ ఖో ఆయస్మా ఆనన్దో యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా భగవతో గత్తాని పాణినా అనోమజ్జన్తో భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘అచ్ఛరియం, భన్తే, అబ్భుతం, భన్తే! న చేవం దాని, భన్తే, భగవతో తావ పరిసుద్ధో ఛవివణ్ణో పరియోదాతో, సిథిలాని చ గత్తాని సబ్బాని వలియజాతాని, పురతో పబ్భారో చ కాయో, దిస్సతి చ ఇన్ద్రియానం అఞ్ఞథత్తం – చక్ఖున్ద్రియస్స సోతిన్ద్రియస్స ఘానిన్ద్రియస్స జివ్హిన్ద్రియస్స కాయిన్ద్రియస్సా’’తి.

‘‘ఏవఞ్హేతం, ఆనన్ద, హోతి – జరాధమ్మో యోబ్బఞ్ఞే, బ్యాధిధమ్మో ఆరోగ్యే, మరణధమ్మో జీవితే. న చేవ తావ పరిసుద్ధో హోతి ఛవివణ్ణో పరియోదాతో, సిథిలాని చ హోన్తి గత్తాని సబ్బాని వలియజాతాని, పురతో పబ్భారో చ కాయో, దిస్సతి చ ఇన్ద్రియానం అఞ్ఞథత్తం – చక్ఖున్ద్రియస్స సోతిన్ద్రియస్స ఘానిన్ద్రియస్స జివ్హిన్ద్రియస్స కాయిన్ద్రియస్సా’’తి.

‘‘ఇదమవోచ భగవా. ఇదం వత్వా చ సుగతో అథాపరం ఏతదవోచ సత్థా –

‘‘ధీ తం జమ్మి జరే అత్థు, దుబ్బణ్ణకరణీ జరే;

తావ మనోరమం బిమ్బం, జరాయ అభిమద్దితం.

‘‘యోపి వస్ససతం జీవే, సోపి మచ్చుపరాయణో [సబ్బే మచ్చుపరాయనా (స్యా. కం. క.)];

న కిఞ్చి పరివజ్జేతి, సబ్బమేవాభిమద్దతీ’’తి. పఠమం;