౯. విగ్గాహికకథాసుత్తం

౧౦౭౯. ‘‘మా, భిక్ఖవే, విగ్గాహికకథం కథేయ్యాథ [కథేథ (సీ. స్యా. కం.)] – ‘న త్వం ఇమం ధమ్మవినయం ఆజానాసి, అహం ఇమం ధమ్మవినయం ఆజానామి. కిం త్వం ఇమం ధమ్మవినయం ఆజానిస్ససి! మిచ్ఛాపటిపన్నో త్వమసి, అహమస్మి సమ్మాపటిపన్నో. సహితం మే, అసహితం తే. పురేవచనీయం పచ్ఛా అవచ, పచ్ఛావచనీయం పురే అవచ. అధిచిణ్ణం [అచిణ్ణం (స్యా. కం. పీ.)] తే విపరావత్తం. ఆరోపితో తే వాదో, చర వాదప్పమోక్ఖాయ. నిగ్గహితోసి, నిబ్బేఠేహి వా సచే పహోసీ’తి. తం కిస్స హేతు? నేసా, భిక్ఖవే, కథా అత్థసంహితా నాదిబ్రహ్మచరియకా న నిబ్బిదాయ న విరాగాయ న నిరోధాయ న ఉపసమాయ న అభిఞ్ఞాయ న సమ్బోధాయ న నిబ్బానాయ సంవత్తతి.

‘‘కథేన్తా చ ఖో తుమ్హే, భిక్ఖవే, ‘ఇదం దుక్ఖ’న్తి కథేయ్యాథ, ‘అయం దుక్ఖసముదయో’తి కథేయ్యాథ, ‘అయం దుక్ఖనిరోధో’తి కథేయ్యాథ, ‘అయం దుక్ఖనిరోధగామినీ పటిపదా’తి కథేయ్యాథ…పే… యోగో కరణీయో’’తి. నవమం.