౧౦. నన్దకలిచ్ఛవిసుత్తం

౧౦౨౬. ఏకం సమయం భగవా వేసాలియం విహరతి మహావనే కూటాగారసాలాయం. అథ ఖో నన్దకో లిచ్ఛవిమహామత్తో యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నం ఖో నన్దకం లిచ్ఛవిమహామత్తం భగవా ఏతదవోచ –

‘‘చతూహి ఖో, నన్దక, ధమ్మేహి సమన్నాగతో అరియసావకో సోతాపన్నో హోతి అవినిపాతధమ్మో నియతో సమ్బోధిపరాయణో. కతమేహి చతూహి? ఇధ, నన్దక, అరియసావకో బుద్ధే అవేచ్చప్పసాదేన సమన్నాగతో హోతి – ఇతిపి సో భగవా…పే… సత్థా దేవమనుస్సానం బుద్ధో భగవాతి. ధమ్మే…పే… సఙ్ఘే…పే… అరియకన్తేహి సీలేహి సమన్నాగతో హోతి అఖణ్డేహి…పే… సమాధిసంవత్తనికేహి. ఇమేహి ఖో, నన్దక, చతూహి ధమ్మేహి సమన్నాగతో అరియసావకో సోతాపన్నో హోతి అవినిపాతధమ్మో నియతో సమ్బోధిపరాయణో.

‘‘ఇమేహి చ పన, నన్దక, చతూహి ధమ్మేహి సమన్నాగతో అరియసావకో ఆయునా సంయుత్తో హోతి దిబ్బేనపి మానుసేనపి; వణ్ణేన సంయుత్తో హోతి దిబ్బేనపి మానుసేనపి; సుఖేన సంయుత్తో హోతి దిబ్బేనపి మానుసేనపి; యసేన సంయుత్తో హోతి దిబ్బేనపి మానుసేనపి; ఆధిపతేయ్యేన సంయుత్తో హోతి దిబ్బేనపి మానుసేనపి. తం ఖో పనాహం, నన్దక, నాఞ్ఞస్స సమణస్స వా బ్రాహ్మణస్స వా సుత్వా వదామి. అపి చ యదేవ మయా సామం ఞాతం సామం దిట్ఠం సామం విదితం, తదేవాహం వదామీ’’తి.

ఏవం వుత్తే అఞ్ఞతరో పురిసో నన్దకం లిచ్ఛవిమహామత్తం ఏతదవోచ – ‘‘నహానకాలో, భన్తే’’తి. ‘‘అలం దాని, భణే, ఏతేన బాహిరేన నహానేన. అలమిదం అజ్ఝత్తం నహానం భవిస్సతి, యదిదం – భగవతి పసాదో’’తి. దసమం.

సరణానివగ్గో తతియో.

తస్సుద్దానం –

మహానామేన ద్వే వుత్తా, గోధా చ సరణా దువే;

దువే అనాథపిణ్డికా, దువే వేరభయేన చ;

లిచ్ఛవీ దసమో వుత్తో, వగ్గో తేన పవుచ్చతీతి.