౧౦. దుతియబ్రహ్మచరియసుత్తం

౪౦. సావత్థినిదానం. ‘‘బ్రహ్మచరియఞ్చ వో, భిక్ఖవే, దేసేస్సామి, బ్రహ్మచరియత్థఞ్చ. తం సుణాథ. కతమఞ్చ, భిక్ఖవే, బ్రహ్మచరియం? అయమేవ అరియో అట్ఠఙ్గికో మగ్గో, సేయ్యథిదం – సమ్మాదిట్ఠి…పే… సమ్మాసమాధి. ఇదం వుచ్చతి, భిక్ఖవే, బ్రహ్మచరియం. కతమో చ, భిక్ఖవే, బ్రహ్మచరియత్థో? యో ఖో, భిక్ఖవే, రాగక్ఖయో దోసక్ఖయో మోహక్ఖయో – అయం వుచ్చతి, భిక్ఖవే, బ్రహ్మచరియత్థో’’తి. దసమం.

పటిపత్తివగ్గో చతుత్థో.

తస్సుద్దానం –

పటిపత్తి పటిపన్నో చ, విరద్ధఞ్చ పారంగమా;

సామఞ్ఞేన చ ద్వే వుత్తా, బ్రహ్మఞ్ఞా అపరే దువే;

బ్రహ్మచరియేన ద్వే వుత్తా, వగ్గో తేన పవుచ్చతీతి.