౧౦. తతియకుక్కుటారామసుత్తం

౨౦. పాటలిపుత్తనిదానం. ‘‘‘బ్రహ్మచరియం, బ్రహ్మచరియ’న్తి, ఆవుసో ఆనన్ద, వుచ్చతి. కతమం ను ఖో, ఆవుసో, బ్రహ్మచరియం, కతమో బ్రహ్మచారీ, కతమం బ్రహ్మచరియపరియోసాన’’న్తి? ‘‘సాధు సాధు, ఆవుసో భద్ద! భద్దకో ఖో తే, ఆవుసో భద్ద, ఉమ్మఙ్గో, భద్దకం పటిభానం, కల్యాణీ పరిపుచ్ఛా. ఏవఞ్హి త్వం, ఆవుసో భద్ద, పుచ్ఛసి – ‘బ్రహ్మచరియం, బ్రహ్మచరియన్తి, ఆవుసో ఆనన్ద, వుచ్చతి. కతమం ను ఖో, ఆవుసో, బ్రహ్మచరియం, కతమో బ్రహ్మచారీ, కతమం బ్రహ్మచరియపరియోసాన’’’న్తి? ‘‘ఏవమావుసో’’తి. ‘‘అయమేవ ఖో, ఆవుసో, అరియో అట్ఠఙ్గికో మగ్గో బ్రహ్మచరియం, సేయ్యథిదం – సమ్మాదిట్ఠి…పే… సమ్మాసమాధి. యో ఖో, ఆవుసో, ఇమినా అరియేన అట్ఠఙ్గికేన మగ్గేన సమన్నాగతో – అయం వుచ్చతి బ్రహ్మచారీ. యో ఖో, ఆవుసో, రాగక్ఖయో దోసక్ఖయో మోహక్ఖయో – ఇదం బ్రహ్మచరియపరియోసాన’’న్తి. దసమం.

తీణి సుత్తన్తాని ఏకనిదానాని.విహారవగ్గో దుతియో.

తస్సుద్దానం –

ద్వే విహారా చ సేక్ఖో చ, ఉప్పాదా అపరే దువే;

పరిసుద్ధేన ద్వే వుత్తా, కుక్కుటారామేన తయోతి.