౬౦. బాహిరాయతనఅనత్తసుత్తం

౨౨౭. ‘‘రూపా, భిక్ఖవే, అనత్తా. సద్దా… గన్ధా… రసా… ఫోట్ఠబ్బా… ధమ్మా అనత్తా. ఏవం పస్సం…పే… నాపరం ఇత్థత్తాయాతి పజానాతీ’’తి.

సట్ఠిపేయ్యాలవగ్గో సత్తరసమో.

తస్సుద్దానం –

ఛన్దేనట్ఠారస హోన్తి, అతీతేన చ ద్వే నవ;

యదనిచ్చాట్ఠారస వుత్తా, తయో అజ్ఝత్తబాహిరా;

పేయ్యాలో సట్ఠికో వుత్తో, బుద్ధేనాదిచ్చబన్ధునాతి.

సుత్తన్తాని సట్ఠి.