౬. దుతియనతుమ్హాకంసుత్తం

౧౩౯. ‘‘యం, భిక్ఖవే, న తుమ్హాకం, తం పజహథ. తం వో పహీనం హితాయ సుఖాయ భవిస్సతి. కిఞ్చ, భిక్ఖవే, న తుమ్హాకం? రూపా, భిక్ఖవే, న తుమ్హాకం; తే పజహథ. తే వో పహీనా హితాయ సుఖాయ భవిస్సన్తి. సద్దా… గన్ధా… రసా… ఫోట్ఠబ్బా… ధమ్మా న తుమ్హాకం; తే పజహథ. తే వో పహీనా హితాయ సుఖాయ భవిస్సన్తి. సేయ్యథాపి, భిక్ఖవే, యం ఇమస్మిం జేతవనే…పే… ఏవమేవ ఖో, భిక్ఖవే, రూపా న తుమ్హాకం; తే పజహథ. తే వో పహీనా హితాయ సుఖాయ భవిస్సన్తీ’’తి. ఛట్ఠం.