౧౨. బాహిరానత్తహేతుసుత్తం

౧౪౫. ‘‘రూపా, భిక్ఖవే, అనత్తా. యోపి హేతు, యోపి పచ్చయో రూపానం ఉప్పాదాయ, సోపి అనత్తా. అనత్తసమ్భూతా, భిక్ఖవే, రూపా కుతో అత్తా భవిస్సన్తి! సద్దా… గన్ధా… రసా… ఫోట్ఠబ్బా… ధమ్మా అనత్తా. యోపి హేతు, యోపి పచ్చయో ధమ్మానం ఉప్పాదాయ, సోపి అనత్తా. అనత్తసమ్భూతా, భిక్ఖవే, ధమ్మా కుతో అత్తా భవిస్సన్తి! ఏవం పస్సం, భిక్ఖవే, సుతవా అరియసావకో రూపేసుపి నిబ్బిన్దతి, సద్దేసుపి… గన్ధేసుపి… రసేసుపి… ఫోట్ఠబ్బేసుపి… ధమ్మేసుపి నిబ్బిన్దతి. నిబ్బిన్దం విరజ్జతి; విరాగా విముచ్చతి; విముత్తస్మిం విముత్తమితి ఞాణం హోతి. ‘ఖీణా జాతి, వుసితం బ్రహ్మచరియం, కతం కరణీయం, నాపరం ఇత్థత్తాయా’తి పజానాతీ’’తి. ద్వాదసమం.

దేవదహవగ్గో చుద్దసమో.

తస్సుద్దానం –

దేవదహో ఖణో రూపా, ద్వే నతుమ్హాకమేవ చ;

హేతునాపి తయో వుత్తా, దువే అజ్ఝత్తబాహిరాతి.