౬. పఞ్చసిఖసుత్తం

౧౧౯. ఏకం సమయం భగవా రాజగహే విహరతి గిజ్ఝకూటే పబ్బతే. అథ ఖో పఞ్చసిఖో గన్ధబ్బదేవపుత్తో యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం అట్ఠాసి. ఏకమన్తం ఠితో ఖో పఞ్చసిఖో గన్ధబ్బదేవపుత్తో భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘కో ను ఖో, భన్తే, హేతు, కో పచ్చయో యేన మిధేకచ్చే సత్తా దిట్ఠేవ ధమ్మే నో పరినిబ్బాయన్తి? కో పన, భన్తే, హేతు, కో పచ్చయో యేన మిధేకచ్చే సత్తా దిట్ఠేవ ధమ్మే పరినిబ్బాయన్తీ’’తి? ‘‘సన్తి ఖో, పఞ్చసిఖ, చక్ఖువిఞ్ఞేయ్యా రూపా…పే… సన్తి ఖో, పఞ్చసిఖ, మనోవిఞ్ఞేయ్యా ధమ్మా, ఇట్ఠా కన్తా మనాపా పియరూపా కామూపసంహితా రజనీయా. తఞ్చే భిక్ఖు అభినన్దతి అభివదతి అజ్ఝోసాయ తిట్ఠతి. తస్స తం అభినన్దతో అభివదతో అజ్ఝోసాయ తిట్ఠతో తన్నిస్సితం విఞ్ఞాణం హోతి తదుపాదానం. సఉపాదానో, పఞ్చసిఖ, భిక్ఖు నో పరినిబ్బాయతి. అయం ఖో, పఞ్చసిఖ, హేతు, అయం పచ్చయో యేన మిధేకచ్చే సత్తా దిట్ఠేవ ధమ్మే నో పరినిబ్బాయన్తి’’.

‘‘సన్తి చ ఖో, పఞ్చసిఖ, చక్ఖువిఞ్ఞేయ్యా రూపా ఇట్ఠా కన్తా మనాపా…పే… సన్తి ఖో, పఞ్చసిఖ, మనోవిఞ్ఞేయ్యా ధమ్మా ఇట్ఠా కన్తా మనాపా పియరూపా కామూపసంహితా రజనీయా. తఞ్చే భిక్ఖు నాభినన్దతి నాభివదతి నాజ్ఝోసాయ తిట్ఠతి, తస్స తం అనభినన్దతో అనభివదతో అనజ్ఝోసాయ తిట్ఠతో న తన్నిస్సితం విఞ్ఞాణం హోతి, న తదుపాదానం. అనుపాదానో, పఞ్చసిఖ, భిక్ఖు పరినిబ్బాయతి. అయం ఖో, పఞ్చసిఖ, హేతు, అయం పచ్చయో యేన మిధేకచ్చే సత్తా దిట్ఠేవ ధమ్మే పరినిబ్బాయన్తీ’’తి. ఛట్ఠం.