౧౦. ఉపాదానియధమ్మసుత్తం

౧౨౩. ‘‘ఉపాదానియే చ, భిక్ఖవే, ధమ్మే దేసేస్సామి ఉపాదానఞ్చ. తం సుణాథ. కతమే చ, భిక్ఖవే, ఉపాదానియా ధమ్మా, కతమఞ్చ ఉపాదానం? సన్తి, భిక్ఖవే, చక్ఖువిఞ్ఞేయ్యా రూపా ఇట్ఠా కన్తా మనాపా పియరూపా కామూపసంహితా రజనీయా. ఇమే వుచ్చన్తి, భిక్ఖవే, ఉపాదానియా ధమ్మా. యో తత్థ ఛన్దరాగో, తం తత్థ ఉపాదానం…పే… సన్తి, భిక్ఖవే, జివ్హావిఞ్ఞేయ్యా రసా…పే… సన్తి, భిక్ఖవే, మనోవిఞ్ఞేయ్యా ధమ్మా ఇట్ఠా కన్తా మనాపా పియరూపా కామూపసంహితా రజనీయా. ఇమే వుచ్చన్తి, భిక్ఖవే, ఉపాదానియా ధమ్మా. యో తత్థ ఛన్దరాగో తం తత్థ ఉపాదాన’’న్తి. దసమం.

లోకకామగుణవగ్గో ద్వాదసమో.

తస్సుద్దానం –

మారపాసేన ద్వే వుత్తా, లోకకామగుణేన చ;

సక్కో పఞ్చసిఖో చేవ, సారిపుత్తో చ రాహులో;

సంయోజనం ఉపాదానం, వగ్గో తేన పవుచ్చతీతి.