౯. వజ్జిపుత్తసుత్తం

౨౨౯. ఏకం సమయం అఞ్ఞతరో వజ్జిపుత్తకో భిక్ఖు వేసాలియం విహరతి అఞ్ఞతరస్మిం వనసణ్డే. తేన ఖో పన సమయేన వేసాలియం వజ్జిపుత్తకో సబ్బరత్తిచారో హోతి. అథ ఖో సో భిక్ఖు వేసాలియా తూరియ-తాళిత-వాదిత-నిగ్ఘోససద్దం సుత్వా పరిదేవమానో తాయం వేలాయం ఇమం గాథం అభాసి –

‘‘ఏకకా మయం అరఞ్ఞే విహరామ,

అపవిద్ధంవ [అపవిట్ఠంవ (స్యా. కం.)] వనస్మిం దారుకం;

ఏతాదిసికాయ రత్తియా,

కో సు నామమ్హేహి [నామ అమ్హేహి (సీ. పీ.)] పాపియో’’తి.

అథ ఖో యా తస్మిం వనసణ్డే అధివత్థా దేవతా తస్స భిక్ఖునో అనుకమ్పికా అత్థకామా తం భిక్ఖుం సంవేజేతుకామా యేన సో భిక్ఖు తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా తం భిక్ఖుం గాథాయ అజ్ఝభాసి –

‘‘ఏకకోవ త్వం అరఞ్ఞే విహరసి, అపవిద్ధంవ వనస్మిం దారుకం;

తస్స తే బహుకా పిహయన్తి, నేరయికా వియ సగ్గగామిన’’న్తి.

అథ ఖో సో భిక్ఖు తాయ దేవతాయ సంవేజితో సంవేగమాపాదీతి.