౧౦. సజ్ఝాయసుత్తం

౨౩౦. ఏకం సమయం అఞ్ఞతరో భిక్ఖు కోసలేసు విహరతి అఞ్ఞతరస్మిం వనసణ్డే. తేన ఖో పన సమయేన సో భిక్ఖు యం సుదం పుబ్బే అతివేలం సజ్ఝాయబహులో విహరతి సో అపరేన సమయేన అప్పోస్సుక్కో తుణ్హీభూతో సఙ్కసాయతి. అథ ఖో యా తస్మిం వనసణ్డే అధివత్థా దేవతా తస్స భిక్ఖునో ధమ్మం అసుణన్తీ యేన సో భిక్ఖు తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా తం భిక్ఖుం గాథాయ అజ్ఝభాసి –

‘‘కస్మా తువం ధమ్మపదాని భిక్ఖు, నాధీయసి భిక్ఖూహి సంవసన్తో;

సుత్వాన ధమ్మం లభతిప్పసాదం, దిట్ఠేవ ధమ్మే లభతిప్పసంస’’న్తి.

‘‘అహు పురే ధమ్మపదేసు ఛన్దో, యావ విరాగేన సమాగమిమ్హ;

యతో విరాగేన సమాగమిమ్హ, యం కిఞ్చి దిట్ఠంవ సుతం ముతం వా;

అఞ్ఞాయ నిక్ఖేపనమాహు సన్తో’’తి.