౧౧. అకుసలవితక్కసుత్తం

౨౩౧. ఏకం సమయం అఞ్ఞతరో భిక్ఖు కోసలేసు విహరతి అఞ్ఞతరస్మిం వనసణ్డే. తేన ఖో పన సమయేన సో భిక్ఖు దివావిహారగతో పాపకే అకుసలే వితక్కే వితక్కేతి, సేయ్యథిదం – కామవితక్కం, బ్యాపాదవితక్కం, విహింసావితక్కం. అథ ఖో యా తస్మిం వనసణ్డే అధివత్థా దేవతా తస్స భిక్ఖునో అనుకమ్పికా అత్థకామా తం భిక్ఖుం సంవేజేతుకామా యేన సో భిక్ఖు తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా తం భిక్ఖుం గాథాహి అజ్ఝభాసి –

‘‘అయోనిసో మనసికారా, సో వితక్కేహి ఖజ్జసి;

అయోనిసో [అయోనిం (పీ. క.)] పటినిస్సజ్జ, యోనిసో అనుచిన్తయ.

‘‘సత్థారం ధమ్మమారబ్భ, సఙ్ఘం సీలాని అత్తనో;

అధిగచ్ఛసి పామోజ్జం, పీతిసుఖమసంసయం;

తతో పామోజ్జబహులో, దుక్ఖస్సన్తం కరిస్ససీ’’తి.

అథ ఖో సో భిక్ఖు తాయ దేవతాయ సంవేజితో సంవేగమాపాదీతి.