౮. కులఘరణీసుత్తం

౨౨౮. ఏకం సమయం అఞ్ఞతరో భిక్ఖు కోసలేసు విహరతి అఞ్ఞతరస్మిం వనసణ్డే. తేన ఖో పన సమయేన సో భిక్ఖు అఞ్ఞతరస్మిం కులే అతివేలం అజ్ఝోగాళ్హప్పత్తో విహరతి. అథ ఖో యా తస్మిం వనసణ్డే అధివత్థా దేవతా తస్స భిక్ఖునో అనుకమ్పికా అత్థకామా తం భిక్ఖుం సంవేజేతుకామా యా తస్మిం కులే కులఘరణీ, తస్సా వణ్ణం అభినిమ్మినిత్వా యేన సో భిక్ఖు తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా తం భిక్ఖుం గాథాయ అజ్ఝభాసి –

‘‘నదీతీరేసు సణ్ఠానే, సభాసు రథియాసు చ;

జనా సఙ్గమ్మ మన్తేన్తి, మఞ్చ తఞ్చ [త్వఞ్చ (క.)] కిమన్తర’’న్తి.

‘‘బహూహి సద్దా పచ్చూహా, ఖమితబ్బా తపస్సినా;

న తేన మఙ్కు హోతబ్బం, న హి తేన కిలిస్సతి.

‘‘యో చ సద్దపరిత్తాసీ, వనే వాతమిగో యథా;

లహుచిత్తోతి తం ఆహు, నాస్స సమ్పజ్జతే వత’’న్తి.