౭. నాగదత్తసుత్తం

౨౨౭. ఏకం సమయం ఆయస్మా నాగదత్తో కోసలేసు విహరతి అఞ్ఞతరస్మిం వనసణ్డే. తేన ఖో పన సమయేన ఆయస్మా నాగదత్తో అతికాలేన గామం పవిసతి, అతిదివా పటిక్కమతి. అథ ఖో యా తస్మిం వనసణ్డే అధివత్థా దేవతా ఆయస్మతో నాగదత్తస్స అనుకమ్పికా అత్థకామా ఆయస్మన్తం నాగదత్తం సంవేజేతుకామా యేనాయస్మా నాగదత్తో తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా ఆయస్మన్తం నాగదత్తం గాథాహి అజ్ఝభాసి –

‘‘కాలే పవిస నాగదత్త, దివా చ ఆగన్త్వా అతివేలచారీ;

సంసట్ఠో గహట్ఠేహి, సమానసుఖదుక్ఖో.

‘‘భాయామి నాగదత్తం సుప్పగబ్భం, కులేసు వినిబద్ధం;

మా హేవ మచ్చురఞ్ఞో బలవతో, అన్తకస్స వసం ఉపేసీ’’తి [వసమేయ్యాతి (సీ. పీ.), వసమేసీతి (స్యా. కం.)].

అథ ఖో ఆయస్మా నాగదత్తో తాయ దేవతాయ సంవేజితో సంవేగమాపాదీతి.