౫. ఆనన్దసుత్తం

౨౨౫. ఏకం సమయం ఆయస్మా ఆనన్దో కోసలేసు విహరతి అఞ్ఞతరస్మిం వనసణ్డే. తేన ఖో పన సమయేన ఆయస్మా ఆనన్దో అతివేలం గిహిసఞ్ఞత్తిబహులో విహరతి. అథ ఖో యా తస్మిం వనసణ్డే అధివత్థా దేవతా ఆయస్మతో ఆనన్దస్స అనుకమ్పికా అత్థకామా ఆయస్మన్తం ఆనన్దం సంవేజేతుకామా యేనాయస్మా ఆనన్దో తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా ఆయస్మన్తం ఆనన్దం గాథాయ అజ్ఝభాసి –

‘‘రుక్ఖమూలగహనం పసక్కియ, నిబ్బానం హదయస్మిం ఓపియ;

ఝా గోతమ మా పమాదో [మా చ పమాదో (సీ. పీ.)], కిం తే బిళిబిళికా కరిస్సతీ’’తి.