౧౩. పాకతిన్ద్రియసుత్తం

౨౩౩. ఏకం సమయం సమ్బహులా భిక్ఖూ కోసలేసు విహరన్తి అఞ్ఞతరస్మిం వనసణ్డే ఉద్ధతా ఉన్నళా చపలా ముఖరా వికిణ్ణవాచా ముట్ఠస్సతినో అసమ్పజానా అసమాహితా విబ్భన్తచిత్తా పాకతిన్ద్రియా. అథ ఖో యా తస్మిం వనసణ్డే అధివత్థా దేవతా తేసం భిక్ఖూనం అనుకమ్పికా అత్థకామా తే భిక్ఖూ సంవేజేతుకామా యేన తే భిక్ఖూ తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా తే భిక్ఖూ గాథాహి అజ్ఝభాసి –

‘‘సుఖజీవినో పురే ఆసుం, భిక్ఖూ గోతమసావకా;

అనిచ్ఛా పిణ్డమేసనా, అనిచ్ఛా సయనాసనం;

లోకే అనిచ్చతం ఞత్వా, దుక్ఖస్సన్తం అకంసు తే.

‘‘దుప్పోసం కత్వా అత్తానం, గామే గామణికా వియ;

భుత్వా భుత్వా నిపజ్జన్తి, పరాగారేసు ముచ్ఛితా.

‘‘సఙ్ఘస్స అఞ్జలిం కత్వా, ఇధేకచ్చే వదామహం;

అపవిద్ధా [అపవిట్ఠా (స్యా. కం.)] అనాథా తే, యథా పేతా తథేవ తే.

‘‘యే ఖో పమత్తా విహరన్తి, తే మే సన్ధాయ భాసితం;

యే అప్పమత్తా విహరన్తి, నమో తేసం కరోమహ’’న్తి.

అథ ఖో తే భిక్ఖూ తాయ దేవతాయ సంవేజితా సంవేగమాపాదున్తి.