౧౧. సఙ్గారవసుత్తం

౨౦౭. సావత్థినిదానం. తేన ఖో పన సమయేన సఙ్గారవో నామ బ్రాహ్మణో సావత్థియం పటివసతి ఉదకసుద్ధికో, ఉదకేన పరిసుద్ధిం పచ్చేతి, సాయం పాతం ఉదకోరోహనానుయోగమనుయుత్తో విహరతి. అథ ఖో ఆయస్మా ఆనన్దో పుబ్బణ్హసమయం నివాసేత్వా పత్తచీవరమాదాయ సావత్థిం పిణ్డాయ పావిసి. సావత్థియం పిణ్డాయ చరిత్వా పచ్ఛాభత్తం పిణ్డపాతపటిక్కన్తో యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో ఆయస్మా ఆనన్దో భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘ఇధ, భన్తే, సఙ్గారవో నామ బ్రాహ్మణో సావత్థియం పటివసతి ఉదకసుద్ధికో, ఉదకేన సుద్ధిం పచ్చేతి, సాయం పాతం ఉదకోరోహనానుయోగమనుయుత్తో విహరతి. సాధు, భన్తే, భగవా యేన సఙ్గారవస్స బ్రాహ్మణస్స నివేసనం తేనుపసఙ్కమతు అనుకమ్పం ఉపాదాయా’’తి. అధివాసేసి భగవా తుణ్హీభావేన.

అథ ఖో భగవా పుబ్బణ్హసమయం నివాసేత్వా పత్తచీవరమాదాయ యేన సఙ్గారవస్స బ్రాహ్మణస్స నివేసనం తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా పఞ్ఞత్తే ఆసనే నిసీది. అథ ఖో సఙ్గారవో బ్రాహ్మణో యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవతా సద్ధిం సమ్మోది. సమ్మోదనీయం కథం సారణీయం వీతిసారేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నం ఖో సఙ్గారవం బ్రాహ్మణం భగవా ఏతదవోచ – ‘‘సచ్చం కిర త్వం, బ్రాహ్మణ, ఉదకసుద్ధికో, ఉదకేన సుద్ధిం పచ్చేసి, సాయం పాతం ఉదకోరోహనానుయోగమనుయుత్తో విహరసీ’’తి? ‘‘ఏవం, భో గోతమ’’. ‘‘కిం పన త్వం, బ్రాహ్మణ, అత్థవసం సమ్పస్సమానో ఉదకసుద్ధికో, ఉదకసుద్ధిం పచ్చేసి, సాయం పాతం ఉదకోరోహనానుయోగమనుయుత్తో విహరసీ’’తి? ‘‘ఇధ మే, భో గోతమ [ఇధ మే భో గోతమ అహం (పీ. క.)], యం దివా పాపకమ్మం కతం హోతి, తం సాయం న్హానేన [నహానేన (సీ. స్యా. కం. పీ.)] పవాహేమి, యం రత్తిం పాపకమ్మం కతం హోతి తం పాతం న్హానేన పవాహేమి. ఇమం ఖ్వాహం, భో గోతమ, అత్థవసం సమ్పస్సమానో ఉదకసుద్ధికో, ఉదకేన సుద్ధిం పచ్చేమి, సాయం పాతం ఉదకోరోహనానుయోగమనుయుత్తో విహరామీ’’తి.

‘‘ధమ్మో రహదో బ్రాహ్మణ సీలతిత్థో,

అనావిలో సబ్భి సతం పసత్థో;

యత్థ హవే వేదగునో సినాతా,

అనల్లగత్తావ [అనల్లీనగత్తావ (క.)] తరన్తి పార’’న్తి.

ఏవం వుత్తే, సఙ్గారవో బ్రాహ్మణో భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘అభిక్కన్తం, భో గోతమ, అభిక్కన్తం, భో గోతమ…పే… ఉపాసకం మం భవం గోతమో ధారేతు అజ్జతగ్గే పాణుపేతం సరణం గత’’న్తి.