౧౨. ఖోమదుస్ససుత్తం

౨౦౮. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా సక్కేసు విహరతి ఖోమదుస్సం నామం సక్యానం నిగమో. అథ ఖో భగవా పుబ్బణ్హసమయం నివాసేత్వా పత్తచీవరమాదాయ ఖోమదుస్సం నిగమం పిణ్డాయ పావిసి. తేన ఖో పన సమయేన ఖోమదుస్సకా బ్రాహ్మణగహపతికా సభాయం సన్నిపతితా హోన్తి కేనచిదేవ కరణీయేన, దేవో చ ఏకమేకం ఫుసాయతి. అథ ఖో భగవా యేన సా సభా తేనుపసఙ్కమి. అద్దసంసు ఖోమదుస్సకా బ్రాహ్మణగహపతికా భగవన్తం దూరతోవ ఆగచ్ఛన్తం. దిస్వాన ఏతదవోచుం – ‘‘కే చ ముణ్డకా సమణకా, కే చ సభాధమ్మం జానిస్సన్తీ’’తి? అథ ఖో భగవా ఖోమదుస్సకే బ్రాహ్మణగహపతికే గాథాయ అజ్ఝభాసి –

‘‘నేసా సభా యత్థ న సన్తి సన్తో,

సన్తో న తే యే న వదన్తి ధమ్మం;

రాగఞ్చ దోసఞ్చ పహాయ మోహం,

ధమ్మం వదన్తా చ భవన్తి సన్తో’’తి.

ఏవం వుత్తే, ఖోమదుస్సకా బ్రాహ్మణగహపతికా భగవన్తం ఏతదవోచుం – ‘‘అభిక్కన్తం, భో గోతమ, అభిక్కన్తం, భో గోతమ; సేయ్యథాపి, భో గోతమ, నిక్కుజ్జితం వా ఉక్కుజ్జేయ్య, పటిచ్ఛన్నం వా వివరేయ్య, మూళ్హస్స వా మగ్గం ఆచిక్ఖేయ్య, అన్ధకారే వా తేలపజ్జోతం ధారేయ్య – చక్ఖుమన్తో రూపాని దక్ఖన్తీతి, ఏవమేవం భోతా గోతమేన అనేకపరియాయేన ధమ్మో పకాసితో. ఏతే మయం భవన్తం గోతమం సరణం గచ్ఛామ ధమ్మఞ్చ భిక్ఖుసఙ్ఘఞ్చ. ఉపాసకే నో భవం గోతమో ధారేతు అజ్జతగ్గే పాణుపేతే సరణం గతే’’తి.

ఉపాసకవగ్గో దుతియో.

తస్సుద్దానం –

కసి ఉదయో దేవహితో, అఞ్ఞతరమహాసాలం;

మానథద్ధం పచ్చనీకం, నవకమ్మికకట్ఠహారం;

మాతుపోసకం భిక్ఖకో, సఙ్గారవో చ ఖోమదుస్సేన ద్వాదసాతి.

బ్రాహ్మణసంయుత్తం సమత్తం.