౩. అన్ధకవిన్దసుత్తం

౧౮౪. ఏకం సమయం భగవా మాగధేసు విహరతి అన్ధకవిన్దే. తేన ఖో పన సమయేన భగవా రత్తన్ధకారతిమిసాయం అబ్భోకాసే నిసిన్నో హోతి, దేవో చ ఏకమేకం ఫుసాయతి. అథ ఖో బ్రహ్మా సహమ్పతి అభిక్కన్తాయ రత్తియా అభిక్కన్తవణ్ణో కేవలకప్పం అన్ధకవిన్దం ఓభాసేత్వా యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం అట్ఠాసి. ఏకమన్తం ఠితో ఖో బ్రహ్మా సహమ్పతి భగవతో సన్తికే ఇమా గాథాయో అభాసి –

‘‘సేవేథ పన్తాని సేనాసనాని,

చరేయ్య సంయోజనవిప్పమోక్ఖా;

సచే రతిం నాధిగచ్ఛేయ్య తత్థ,

సఙ్ఘే వసే రక్ఖితత్తో సతీమా.

‘‘కులాకులం పిణ్డికాయ చరన్తో,

ఇన్ద్రియగుత్తో నిపకో సతీమా;

సేవేథ పన్తాని సేనాసనాని,

భయా పముత్తో అభయే విముత్తో.

‘‘యత్థ భేరవా సరీసపా [సిరిం సపా (సీ. స్యా. కం. పీ.)],

విజ్జు సఞ్చరతి థనయతి దేవో;

అన్ధకారతిమిసాయ రత్తియా,

నిసీది తత్థ భిక్ఖు విగతలోమహంసో.

‘‘ఇదఞ్హి జాతు మే దిట్ఠం, నయిదం ఇతిహీతిహం;

ఏకస్మిం బ్రహ్మచరియస్మిం, సహస్సం మచ్చుహాయినం.

‘‘భియ్యో [భీయో (సీ. స్యా. కం. పీ.)] పఞ్చసతా సేక్ఖా, దసా చ దసధా దస;

సబ్బే సోతసమాపన్నా, అతిరచ్ఛానగామినో.

‘‘అథాయం [అత్థాయం-ఇతిపి దీ. ని. ౨.౨౯౦] ఇతరా పజా, పుఞ్ఞభాగాతి మే మనో;

సఙ్ఖాతుం నోపి సక్కోమి, ముసావాదస్స ఓత్తప’’న్తి [ఓత్తపేతి (సీ. స్యా. కం. పీ.), ఓత్తప్పేతి (క.)].