౭. ఉపచాలాసుత్తం

౧౬౮. సావత్థినిదానం. అథ ఖో ఉపచాలా భిక్ఖునీ పుబ్బణ్హసమయం నివాసేత్వా…పే… అఞ్ఞతరస్మిం రుక్ఖమూలే దివావిహారం నిసీది. అథ ఖో మారో పాపిమా యేన ఉపచాలా భిక్ఖునీ తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా ఉపచాలం భిక్ఖునిం ఏతదవోచ – ‘‘కత్థ ను త్వం, భిక్ఖుని, ఉప్పజ్జితుకామా’’తి? ‘‘న ఖ్వాహం, ఆవుసో, కత్థచి ఉప్పజ్జితుకామా’’తి.

‘‘తావతింసా చ యామా చ, తుసితా చాపి దేవతా;

నిమ్మానరతినో దేవా, యే దేవా వసవత్తినో;

తత్థ చిత్తం పణిధేహి, రతిం పచ్చనుభోస్ససీ’’తి.

‘‘తావతింసా చ యామా చ, తుసితా చాపి దేవతా;

నిమ్మానరతినో దేవా, యే దేవా వసవత్తినో;

కామబన్ధనబద్ధా తే, ఏన్తి మారవసం పున.

‘‘సబ్బో ఆదీపితో [సబ్బోవ ఆదిత్తో (స్యా. కం.)] లోకో, సబ్బో లోకో పధూపితో;

సబ్బో పజ్జలితో [పజ్జలితో (సబ్బత్థ)] లోకో, సబ్బో లోకో పకమ్పితో.

‘‘అకమ్పితం అపజ్జలితం [అచలితం (సీ. స్యా. కం. పీ.)], అపుథుజ్జనసేవితం;

అగతి యత్థ మారస్స, తత్థ మే నిరతో మనో’’తి.

అథ ఖో మారో పాపిమా ‘‘జానాతి మం ఉపచాలా భిక్ఖునీ’’తి దుక్ఖీ దుమ్మనో తత్థేవన్తరధాయీతి.