౬. చాలాసుత్తం

౧౬౭. సావత్థినిదానం. అథ ఖో చాలా భిక్ఖునీ పుబ్బణ్హసమయం నివాసేత్వా…పే… అఞ్ఞతరస్మిం రుక్ఖమూలే దివావిహారం నిసీది. అథ ఖో మారో పాపిమా యేన చాలా భిక్ఖునీ తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా చాలం భిక్ఖునిం ఏతదవోచ – ‘‘కిం ను త్వం, భిక్ఖుని, న రోచేసీ’’తి? ‘‘జాతిం ఖ్వాహం, ఆవుసో, న రోచేమీ’’తి.

‘‘కిం ను జాతిం న రోచేసి, జాతో కామాని భుఞ్జతి;

కో ను తం ఇదమాదపయి, జాతిం మా రోచ [మా రోచేసి (సీ. పీ.)] భిక్ఖునీ’’తి.

‘‘జాతస్స మరణం హోతి, జాతో దుక్ఖాని ఫుస్సతి [పస్సతి (సీ. పీ.)];

బన్ధం వధం పరిక్లేసం, తస్మా జాతిం న రోచయే.

‘‘బుద్ధో ధమ్మమదేసేసి, జాతియా సమతిక్కమం;

సబ్బదుక్ఖప్పహానాయ, సో మం సచ్చే నివేసయి.

‘‘యే చ రూపూపగా సత్తా, యే చ అరూపట్ఠాయినో;

నిరోధం అప్పజానన్తా, ఆగన్తారో పునబ్భవ’’న్తి.

అథ ఖో మారో పాపిమా ‘‘జానాతి మం చాలా భిక్ఖునీ’’తి దుక్ఖీ దుమ్మనో తత్థేవన్తరధాయీతి.