౨. సోమాసుత్తం

౧౬౩. సావత్థినిదానం. అథ ఖో సోమా భిక్ఖునీ పుబ్బణ్హసమయం నివాసేత్వా పత్తచీవరమాదాయ సావత్థిం పిణ్డాయ పావిసి. సావత్థియం పిణ్డాయ చరిత్వా పచ్ఛాభత్తం పిణ్డపాతపటిక్కన్తా యేన అన్ధవనం తేనుపసఙ్కమి దివావిహారాయ. అన్ధవనం అజ్ఝోగాహేత్వా అఞ్ఞతరస్మిం రుక్ఖమూలే దివావిహారం నిసీది. అథ ఖో మారో పాపిమా సోమాయ భిక్ఖునియా భయం ఛమ్భితత్తం లోమహంసం ఉప్పాదేతుకామో సమాధిమ్హా చావేతుకామో యేన సోమా భిక్ఖునీ తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా సోమం భిక్ఖునిం గాథాయ అజ్ఝభాసి –

‘‘యం తం ఇసీహి పత్తబ్బం, ఠానం దురభిసమ్భవం;

న తం ద్వఙ్గులపఞ్ఞాయ, సక్కా పప్పోతుమిత్థియా’’తి.

అథ ఖో సోమాయ భిక్ఖునియా ఏతదహోసి – ‘‘కో ను ఖ్వాయం మనుస్సో వా అమనుస్సో వా గాథం భాసతీ’’తి? అథ ఖో సోమాయ భిక్ఖునియా ఏతదహోసి – ‘‘మారో ఖో అయం పాపిమా మమ భయం ఛమ్భితత్తం లోమహంసం ఉప్పాదేతుకామో సమాధిమ్హా చావేతుకామో గాథం భాసతీ’’తి. అథ ఖో సోమా భిక్ఖునీ ‘‘మారో అయం పాపిమా’’ ఇతి విదిత్వా మారం పాపిమన్తం గాథాహి పచ్చభాసి –

‘‘ఇత్థిభావో కిం కయిరా, చిత్తమ్హి సుసమాహితే;

ఞాణమ్హి వత్తమానమ్హి, సమ్మా ధమ్మం విపస్సతో.

‘‘యస్స నూన సియా ఏవం, ఇత్థాహం పురిసోతి వా;

కిఞ్చి వా పన అఞ్ఞస్మి [అస్మీతి (స్యా. కం. పీ.)], తం మారో వత్తుమరహతీ’’తి.

అథ ఖో మారో పాపిమా ‘‘జానాతి మం సోమా భిక్ఖునీ’’తి దుక్ఖీ దుమ్మనో తత్థేవన్తరధాయీతి.