౩. కిసాగోతమీసుత్తం

౧౬౪. సావత్థినిదానం. అథ ఖో కిసాగోతమీ భిక్ఖునీ పుబ్బణ్హసమయం నివాసేత్వా పత్తచీవరమాదాయ సావత్థిం పిణ్డాయ పావిసి. సావత్థియం పిణ్డాయ చరిత్వా పచ్ఛాభత్తం పిణ్డపాతపటిక్కన్తా యేన అన్ధవనం తేనుపసఙ్కమి, దివావిహారాయ. అన్ధవనం అజ్ఝోగాహేత్వా అఞ్ఞతరస్మిం రుక్ఖమూలే దివావిహారం నిసీది. అథ ఖో మారో పాపిమా కిసాగోతమియా భిక్ఖునియా భయం ఛమ్భితత్తం లోమహంసం ఉప్పాదేతుకామో సమాధిమ్హా చావేతుకామో యేన కిసాగోతమీ భిక్ఖునీ తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా కిసాగోతమిం భిక్ఖునిం గాథాయ అజ్ఝభాసి –

‘‘కిం ను త్వం మతపుత్తావ, ఏకమాసి రుదమ్ముఖీ;

వనమజ్ఝగతా ఏకా, పురిసం ను గవేససీ’’తి.

అథ ఖో కిసాగోతమియా భిక్ఖునియా ఏతదహోసి – ‘‘కో ను ఖ్వాయం మనుస్సో వా అమనుస్సో వా గాథం భాసతీ’’తి? అథ ఖో కిసాగోతమియా భిక్ఖునియా ఏతదహోసి – ‘‘మారో ఖో అయం పాపిమా మమ భయం ఛమ్భితత్తం లోమహంసం ఉప్పాదేతుకామో సమాధిమ్హా చావేతుకామో గాథం భాసతీ’’తి.

అథ ఖో కిసాగోతమీ భిక్ఖునీ ‘‘మారో అయం పాపిమా’’ ఇతి విదిత్వా మారం పాపిమన్తం గాథాహి పచ్చభాసి –

‘‘అచ్చన్తం మతపుత్తామ్హి, పురిసా ఏతదన్తికా;

న సోచామి న రోదామి, న తం భాయామి ఆవుసో.

‘‘సబ్బత్థ విహతా నన్దీ, తమోక్ఖన్ధో పదాలితో;

జేత్వాన మచ్చునో [జేత్వా నముచినో (సీ.)] సేనం, విహరామి అనాసవా’’తి.

అథ ఖో మారో పాపిమా ‘‘జానాతి మం కిసాగోతమీ భిక్ఖునీ’’తి దుక్ఖీ దుమ్మనో తత్థేవన్తరధాయీతి.