౧౦. వజిరాసుత్తం

౧౭౧. సావత్థినిదానం. అథ ఖో వజిరా భిక్ఖునీ పుబ్బణ్హసమయం నివాసేత్వా పత్తచీవరమాదాయ సావత్థిం పిణ్డాయ పావిసి. సావత్థియం పిణ్డాయ చరిత్వా పచ్ఛాభత్తం పిణ్డపాతపటిక్కన్తా యేన అన్ధవనం తేనుపసఙ్కమి దివావిహారాయ. అన్ధవనం అజ్ఝోగాహేత్వా అఞ్ఞతరస్మిం రుక్ఖమూలే దివావిహారం నిసీది. అథ ఖో మారో పాపిమా వజిరాయ భిక్ఖునియా భయం ఛమ్భితత్తం లోమహంసం ఉప్పాదేతుకామో సమాధిమ్హా చావేతుకామో యేన వజిరా భిక్ఖునీ తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా వజిరం భిక్ఖునిం గాథాయ అజ్ఝభాసి –

‘‘కేనాయం పకతో సత్తో, కువం సత్తస్స కారకో;

కువం సత్తో సముప్పన్నో, కువం సత్తో నిరుజ్ఝతీ’’తి.

అథ ఖో వజిరాయ భిక్ఖునియా ఏతదహోసి – ‘‘కో ను ఖ్వాయం మనుస్సో వా అమనుస్సో వా గాథం భాసతీ’’తి? అథ ఖో వజిరాయ భిక్ఖునియా ఏతదహోసి – ‘‘మారో ఖో అయం పాపిమా మమ భయం ఛమ్భితత్తం లోమహంసం ఉప్పాదేతుకామో సమాధిమ్హా చావేతుకామో గాథం భాసతీ’’తి. అథ ఖో వజిరా భిక్ఖునీ ‘‘మారో అయం పాపిమా’’ ఇతి విదిత్వా, మారం పాపిమన్తం గాథాహి పచ్చభాసి –

‘‘కిం ను సత్తోతి పచ్చేసి, మార దిట్ఠిగతం ను తే;

సుద్ధసఙ్ఖారపుఞ్జోయం, నయిధ సత్తుపలబ్భతి.

‘‘యథా హి అఙ్గసమ్భారా, హోతి సద్దో రథో ఇతి;

ఏవం ఖన్ధేసు సన్తేసు, హోతి సత్తోతి సమ్ముతి [సమ్మతి (స్యా. కం.)].

‘‘దుక్ఖమేవ హి సమ్భోతి, దుక్ఖం తిట్ఠతి వేతి చ;

నాఞ్ఞత్ర దుక్ఖా సమ్భోతి, నాఞ్ఞం దుక్ఖా నిరుజ్ఝతీ’’తి.

అథ ఖో మారో పాపిమా ‘‘జానాతి మం వజిరా భిక్ఖునీ’’తి దుక్ఖీ దుమ్మనో తత్థేవన్తరధాయీతి.

భిక్ఖునీసంయుత్తం సమత్తం.