౧. సమ్బహులసుత్తం

౧౫౭. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా సక్కేసు విహరతి సిలావతియం. తేన ఖో పన సమయేన సమ్బహులా భిక్ఖూ భగవతో అవిదూరే అప్పమత్తా ఆతాపినో పహితత్తా విహరన్తి. అథ ఖో మారో పాపిమా బ్రాహ్మణవణ్ణం అభినిమ్మినిత్వా మహన్తేన జటణ్డువేన అజినక్ఖిపనివత్థో జిణ్ణో గోపానసివఙ్కో ఘురుఘురుపస్సాసీ ఉదుమ్బరదణ్డం గహేత్వా యేన తే భిక్ఖూ తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా తే భిక్ఖూ ఏతదవోచ – ‘‘దహరా భవన్తో పబ్బజితా సుసూ కాళకేసా భద్రేన యోబ్బనేన సమన్నాగతా పఠమేన వయసా అనిక్కీళితావినో కామేసు. భుఞ్జన్తు భవన్తో మానుసకే కామే. మా సన్దిట్ఠికం హిత్వా కాలికం అనుధావిత్థా’’తి. ‘‘న ఖో మయం, బ్రాహ్మణ, సన్దిట్ఠికం హిత్వా కాలికం అనుధావామ. కాలికఞ్చ ఖో మయం, బ్రాహ్మణ, హిత్వా సన్దిట్ఠికం అనుధావామ. కాలికా హి, బ్రాహ్మణ, కామా వుత్తా భగవతా బహుదుక్ఖా బహుపాయాసా, ఆదీనవో ఏత్థ భియ్యో. సన్దిట్ఠికో అయం ధమ్మో అకాలికో ఏహిపస్సికో ఓపనేయ్యికో పచ్చత్తం వేదితబ్బో విఞ్ఞూహీ’’తి. ఏవం వుత్తే, మారో పాపిమా సీసం ఓకమ్పేత్వా జివ్హం నిల్లాలేత్వా తివిసాఖం నలాటే నలాటికం వుట్ఠాపేత్వా దణ్డమోలుబ్భ పక్కామి.

అథ ఖో తే భిక్ఖూ యేన భగవా తేనుపసఙ్కమింసు; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీదింసు. ఏకమన్తం నిసిన్నా ఖో తే భిక్ఖూ భగవన్తం ఏతదవోచుం – ‘‘ఇధ మయం, భన్తే, భగవతో అవిదూరే అప్పమత్తా ఆతాపినో పహితత్తా విహరామ. అథ ఖో, భన్తే, అఞ్ఞతరో బ్రాహ్మణో మహన్తేన జటణ్డువేన అజినక్ఖిపనివత్థో జిణ్ణో గోపానసివఙ్కో ఘురుఘురుపస్సాసీ ఉదుమ్బరదణ్డం గహేత్వా యేన మయం తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా అమ్హే ఏతదవోచ – ‘దహరా భవన్తో పబ్బజితా సుసూ కాళకేసా భద్రేన యోబ్బనేన సమన్నాగతా పఠమేన వయసా అనిక్కీళితావినో కామేసు. భుఞ్జన్తు భవన్తో మానుసకే కామే. మా సన్దిట్ఠికం హిత్వా కాలికం అనుధావిత్థా’తి. ఏవం వుత్తే, మయం, భన్తే, తం బ్రాహ్మణం ఏతదవోచుమ్హ – ‘న ఖో మయం, బ్రాహ్మణ, సన్దిట్ఠికం హిత్వా కాలికం అనుధావామ. కాలికఞ్చ ఖో మయం, బ్రాహ్మణ, హిత్వా సన్దిట్ఠికం అనుధావామ. కాలికా హి, బ్రాహ్మణ, కామా వుత్తా భగవతా బహుదుక్ఖా బహుపాయాసా, ఆదీనవో ఏత్థ భియ్యో. సన్దిట్ఠికో అయం ధమ్మో అకాలికో ఏహిపస్సికో ఓపనేయ్యికో పచ్చత్తం వేదితబ్బో విఞ్ఞూహీ’తి. ఏవం వుత్తే, భన్తే, సో బ్రాహ్మణో సీసం ఓకమ్పేత్వా జివ్హం నిల్లాలేత్వా తివిసాఖం నలాటే నలాటికం వుట్ఠాపేత్వా దణ్డమోలుబ్భ పక్కన్తో’’తి.

‘‘నేసో, భిక్ఖవే, బ్రాహ్మణో. మారో ఏసో పాపిమా తుమ్హాకం విచక్ఖుకమ్మాయ ఆగతో’’తి. అథ ఖో భగవా ఏతమత్థం విదిత్వా తాయం వేలాయం ఇమం గాథం అభాసి –

‘‘యో దుక్ఖమద్దక్ఖి యతోనిదానం,

కామేసు సో జన్తు కథం నమేయ్య;

ఉపధిం విదిత్వా సఙ్గోతి లోకే,

తస్సేవ జన్తు వినయాయ సిక్ఖే’’తి.