౮. పిణ్డసుత్తం

౧౫౪. ఏకం సమయం భగవా మగధేసు విహరతి పఞ్చసాలాయం బ్రాహ్మణగామే. తేన ఖో పన సమయేన పఞ్చసాలాయం బ్రాహ్మణగామే కుమారికానం పాహునకాని భవన్తి. అథ ఖో భగవా పుబ్బణ్హసమయం నివాసేత్వా పత్తచీవరమాదాయ పఞ్చసాలం బ్రాహ్మణగామం పిణ్డాయ పావిసి. తేన ఖో పన సమయేన పఞ్చసాలేయ్యకా బ్రాహ్మణగహపతికా మారేన పాపిమతా అన్వావిట్ఠా భవన్తి – మా సమణో గోతమో పిణ్డమలత్థాతి.

అథ ఖో భగవా యథాధోతేన పత్తేన పఞ్చసాలం బ్రాహ్మణగామం పిణ్డాయ పావిసి తథాధోతేన [యథాధోతేన (?)] పత్తేన పటిక్కమి. అథ ఖో మారో పాపిమా యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘అపి త్వం, సమణ, పిణ్డమలత్థా’’తి? ‘‘తథా ను త్వం, పాపిమ, అకాసి యథాహం పిణ్డం న లభేయ్య’’న్తి. ‘‘తేన హి, భన్తే, భగవా దుతియమ్పి పఞ్చసాలం బ్రాహ్మణగామం పిణ్డాయ పవిసతు. తథాహం కరిస్సామి యథా భగవా పిణ్డం లచ్ఛతీ’’తి.

‘‘అపుఞ్ఞం పసవి మారో, ఆసజ్జ నం తథాగతం;

కిం ను మఞ్ఞసి పాపిమ, న మే పాపం విపచ్చతి.

‘‘సుసుఖం వత జీవామ, యేసం నో నత్థి కిఞ్చనం;

పీతిభక్ఖా భవిస్సామ, దేవా ఆభస్సరా యథా’’తి.

అథ ఖో మారో పాపిమా ‘‘జానాతి మం భగవా, జానాతి మం సుగతో’’తి దుక్ఖీ దుమ్మనో తత్థేవన్తరధాయీతి.