౬. సప్పసుత్తం

౧౪౨. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా రాజగహే విహరతి వేళువనే కలన్దకనివాపే. తేన ఖో పన సమయేన భగవా రత్తన్ధకారతిమిసాయం అబ్భోకాసే నిసిన్నో హోతి, దేవో చ ఏకమేకం ఫుసాయతి.

అథ ఖో మారో పాపిమా భగవతో భయం ఛమ్భితత్తం లోమహంసం ఉప్పాదేతుకామో మహన్తం సప్పరాజవణ్ణం అభినిమ్మినిత్వా యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి. సేయ్యథాపి నామ మహతీ ఏకరుక్ఖికా నావా, ఏవమస్స కాయో హోతి. సేయ్యథాపి నామ మహన్తం సోణ్డికాకిళఞ్జం, ఏవమస్స ఫణో హోతి. సేయ్యథాపి నామ మహతీ కోసలికా కంసపాతి, ఏవమస్స అక్ఖీని భవన్తి. సేయ్యథాపి నామ దేవే గళగళాయన్తే విజ్జుల్లతా నిచ్ఛరన్తి, ఏవమస్స ముఖతో జివ్హా నిచ్ఛరతి. సేయ్యథాపి నామ కమ్మారగగ్గరియా ధమమానాయ సద్దో హోతి, ఏవమస్స అస్సాసపస్సాసానం సద్దో హోతి.

అథ ఖో భగవా ‘‘మారో అయం పాపిమా’’ ఇతి విదిత్వా మారం పాపిమన్తం గాథాహి అజ్ఝభాసి –

‘‘యో సుఞ్ఞగేహాని సేవతి,

సేయ్యో సో ముని అత్తసఞ్ఞతో;

వోస్సజ్జ చరేయ్య తత్థ సో,

పతిరూపఞ్హి తథావిధస్స తం.

‘‘చరకా బహూ భేరవా బహూ,

అథో డంససరీసపా [డంస సిరింసపా (సీ. స్యా. కం. పీ.)] బహూ;

లోమమ్పి న తత్థ ఇఞ్జయే,

సుఞ్ఞాగారగతో మహాముని.

‘‘నభం ఫలేయ్య పథవీ చలేయ్య,

సబ్బేపి పాణా ఉద సన్తసేయ్యుం;

సల్లమ్పి చే ఉరసి పకప్పయేయ్యుం,

ఉపధీసు తాణం న కరోన్తి బుద్ధా’’తి.

అథ ఖో మారో పాపిమా ‘‘జానాతి మం భగవా, జానాతి మం సుగతో’’తి దుక్ఖీ దుమ్మనో తత్థేవన్తరధాయీతి.