౭. సుపతిసుత్తం

౧౪౩. ఏకం సమయం భగవా రాజగహే విహరతి వేళువనే కలన్దకనివాపే. అథ ఖో భగవా బహుదేవరత్తిం అబ్భోకాసే చఙ్కమిత్వా రత్తియా పచ్చూససమయం పాదే పక్ఖాలేత్వా విహారం పవిసిత్వా దక్ఖిణేన పస్సేన సీహసేయ్యం కప్పేసి పాదే పాదం అచ్చాధాయ సతో సమ్పజానో ఉట్ఠానసఞ్ఞం మనసి కరిత్వా. అథ ఖో మారో పాపిమా యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం గాథాయ అజ్ఝభాసి –

‘‘కిం సోప్పసి కిం ను సోప్పసి,

కిమిదం సోప్పసి దుబ్భగో [దుబ్భతో (స్యా. కం.), దుబ్భయో (పీ.)] వియ;

సుఞ్ఞమగారన్తి సోప్పసి,

కిమిదం సోప్పసి సూరియే ఉగ్గతే’’తి.

‘‘యస్స జాలినీ విసత్తికా,

తణ్హా నత్థి కుహిఞ్చి నేతవే;

సబ్బూపధిపరిక్ఖయా బుద్ధో,

సోప్పతి కిం తవేత్థ మారా’’తి.

అథ ఖో మారో పాపిమా…పే… తత్థేవన్తరధాయీతి.