౨. హత్థిరాజవణ్ణసుత్తం

౧౩౮. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా ఉరువేలాయం విహరతి నజ్జా నేరఞ్జరాయ తీరే అజపాలనిగ్రోధమూలే పఠమాభిసమ్బుద్ధో. తేన ఖో పన సమయేన భగవా రత్తన్ధకారతిమిసాయం అబ్భోకాసే నిసిన్నో హోతి, దేవో చ ఏకమేకం ఫుసాయతి. అథ ఖో మారో పాపిమా భగవతో భయం ఛమ్భితత్తం లోమహంసం ఉప్పాదేతుకామో మహన్తం హత్థిరాజవణ్ణం అభినిమ్మినిత్వా యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి. సేయ్యథాపి నామ మహాఅరిట్ఠకో మణి, ఏవమస్స సీసం హోతి. సేయ్యథాపి నామ సుద్ధం రూపియం, ఏవమస్స దన్తా హోన్తి. సేయ్యథాపి నామ మహతీ నఙ్గలీసా [నఙ్గలసీసా (పీ. క.)], ఏవమస్స సోణ్డో హోతి. అథ ఖో భగవా ‘‘మారో అయం పాపిమా’’ ఇతి విదిత్వా మారం పాపిమన్తం గాథాయ అజ్ఝభాసి –

‘‘సంసరం దీఘమద్ధానం, వణ్ణం కత్వా సుభాసుభం;

అలం తే తేన పాపిమ, నిహతో త్వమసి అన్తకా’’తి.

అథ ఖో మారో పాపిమా ‘‘జానాతి మం భగవా, జానాతి మం సుగతో’’తి దుక్ఖీ దుమ్మనో తత్థేవన్తరధాయీతి.