౧. తపోకమ్మసుత్తం

౧౩౭. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా ఉరువేలాయం విహరతి నజ్జా నేరఞ్జరాయ తీరే అజపాలనిగ్రోధమూలే పఠమాభిసమ్బుద్ధో. అథ ఖో భగవతో రహోగతస్స పటిసల్లీనస్స ఏవం చేతసో పరివితక్కో ఉదపాది – ‘‘ముత్తో వతమ్హి తాయ దుక్కరకారికాయ. సాధు ముత్తో వతమ్హి తాయ అనత్థసంహితాయ దుక్కరకారికాయ. సాధు వతమ్హి ముత్తో బోధిం సమజ్ఝగ’’న్తి [సాధు ఠితో సతో బోధిం సమజ్ఝేగన్తి (సీ. పీ.), సాధు వతమ్హి సత్తో బోధిసమజ్ఝగూతి (స్యా. కం.)].

అథ ఖో మారో పాపిమా భగవతో చేతసా చేతోపరివితక్కమఞ్ఞాయ యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం గాథాయ అజ్ఝభాసి –

‘‘తపోకమ్మా అపక్కమ్మ, యేన న సుజ్ఝన్తి మాణవా;

అసుద్ధో మఞ్ఞసి సుద్ధో, సుద్ధిమగ్గా అపరద్ధో’’ [సుద్ధిమగ్గమపరద్ధో (సీ. స్యా. కం. పీ.)] తి.

అథ ఖో భగవా ‘‘మారో అయం పాపిమా’’ ఇతి విదిత్వా మారం పాపిమన్తం గాథాహి అజ్ఝభాసి –

‘‘అనత్థసంహితం ఞత్వా, యం కిఞ్చి అమరం తపం [అపరం తపం (క.)];

సబ్బం నత్థావహం హోతి, ఫియారిత్తంవ ధమ్మని [వమ్మని (సీ.), ధమ్మనిం (పీ.), జమ్మనిం (క.) ఏత్థాయం ధమ్మసద్దో సక్కతే ధన్వనం-సద్దేన సదిసో మరువాచకోతి వేదితబ్బో, యథా దళ్హధమ్మాతిపదం].

‘‘సీలం సమాధి పఞ్ఞఞ్చ, మగ్గం బోధాయ భావయం;

పత్తోస్మి పరమం సుద్ధిం, నిహతో త్వమసి అన్తకా’’తి.

అథ ఖో మారో పాపిమా ‘‘జానాతి మం భగవా, జానాతి మం సుగతో’’తి, దుక్ఖీ దుమ్మనో తత్థేవన్తరధాయీతి.