౯. యఞ్ఞసుత్తం

౧౨౦. సావత్థినిదానం. తేన ఖో పన సమయేన రఞ్ఞో పసేనదిస్స కోసలస్స మహాయఞ్ఞో పచ్చుపట్ఠితో హోతి, పఞ్చ చ ఉసభసతాని పఞ్చ చ వచ్ఛతరసతాని పఞ్చ చ వచ్ఛతరిసతాని పఞ్చ చ అజసతాని పఞ్చ చ ఉరబ్భసతాని థూణూపనీతాని హోన్తి యఞ్ఞత్థాయ. యేపిస్స తే హోన్తి దాసాతి వా పేస్సాతి వా కమ్మకరాతి వా, తేపి దణ్డతజ్జితా భయతజ్జితా అస్సుముఖా రుదమానా పరికమ్మాని కరోన్తి.

అథ ఖో సమ్బహులా భిక్ఖూ పుబ్బణ్హసమయం నివాసేత్వా పత్తచీవరమాదాయ సావత్థిం పిణ్డాయ పవిసింసు. సావత్థియం పిణ్డాయ చరిత్వా పచ్ఛాభత్తం పిణ్డపాతపటిక్కన్తా యేన భగవా తేనుపసఙ్కమింసు; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీదింసు. ఏకమన్తం నిసిన్నో ఖో తే భిక్ఖూ భగవన్తం ఏతదవోచుం – ‘‘ఇధ, భన్తే, రఞ్ఞో పసేనదిస్స కోసలస్స మహాయఞ్ఞో పచ్చుపట్ఠితో హోతి, పఞ్చ చ ఉసభసతాని పఞ్చ చ వచ్ఛతరసతాని పఞ్చ చ వచ్ఛతరిసతాని పఞ్చ చ అజసతాని పఞ్చ చ ఉరబ్భసతాని థూణూపనీతాని హోన్తి యఞ్ఞత్థాయ. యేపిస్స తే హోన్తి దాసాతి వా పేస్సాతి వా కమ్మకరాతి వా, తేపి దణ్డతజ్జితా భయతజ్జితా అస్సుముఖా రుదమానా పరికమ్మాని కరోన్తీ’’తి.

అథ ఖో భగవా ఏతమత్థం విదిత్వా తాయం వేలాయం ఇమా గాథాయో అభాసి –

‘‘అస్సమేధం పురిసమేధం, సమ్మాపాసం వాజపేయ్యం నిరగ్గళ్హం;

మహాయఞ్ఞా మహారమ్భా [వాజపేయ్యుం; నిరగ్గళం మహారమ్భా (క.)], న తే హోన్తి మహప్ఫలా.

‘‘అజేళకా చ గావో చ, వివిధా యత్థ హఞ్ఞరే;

న తం సమ్మగ్గతా యఞ్ఞం, ఉపయన్తి మహేసినో.

‘‘యే చ యఞ్ఞా నిరారమ్భా, యజన్తి అనుకులం సదా;

అజేళకా చ గావో చ, వివిధా నేత్థ హఞ్ఞరే;

ఏతం సమ్మగ్గతా యఞ్ఞం, ఉపయన్తి మహేసినో.

‘‘ఏతం యజేథ మేధావీ, ఏసో యఞ్ఞో మహప్ఫలో;

ఏతఞ్హి యజమానస్స, సేయ్యో హోతి న పాపియో;

యఞ్ఞో చ విపులో హోతి, పసీదన్తి చ దేవతా’’తి.