౧౦. బన్ధనసుత్తం

౧౨౧. తేన ఖో పన సమయేన రఞ్ఞా పసేనదినా కోసలేన మహాజనకాయో బన్ధాపితో హోతి, అప్పేకచ్చే రజ్జూహి అప్పేకచ్చే అన్దూహి అప్పేకచ్చే సఙ్ఖలికాహి.

అథ ఖో సమ్బహులా భిక్ఖూ పుబ్బణ్హసమయం నివాసేత్వా పత్తచీవరమాదాయ సావత్థిం పిణ్డాయ పవిసింసు. సావత్థియం పిణ్డాయ చరిత్వా పచ్ఛాభత్తం పిణ్డపాతపటిక్కన్తా యేన భగవా తేనుపసఙ్కమింసు; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీదింసు. ఏకమన్తం నిసిన్నా ఖో తే భిక్ఖూ భగవన్తం ఏతదవోచుం – ‘‘ఇధ, భన్తే, రఞ్ఞా పసేనదినా కోసలేన మహాజనకాయో బన్ధాపితో, అప్పేకచ్చే రజ్జూహి అప్పేకచ్చే అన్దూహి అప్పేకచ్చే సఙ్ఖలికాహీ’’తి.

అథ ఖో భగవా ఏతమత్థం విదిత్వా తాయం వేలాయం ఇమా గాథాయో అభాసి –

‘‘న తం దళ్హం బన్ధనమాహు ధీరా,

యదాయసం దారుజం పబ్బజఞ్చ;

సారత్తరత్తా మణికుణ్డలేసు,

పుత్తేసు దారేసు చ యా అపేక్ఖా.

‘‘ఏతం దళ్హం బన్ధనమాహు ధీరా,

ఓహారినం సిథిలం దుప్పముఞ్చం;

ఏతమ్పి ఛేత్వాన పరిబ్బజన్తి,

అనపేక్ఖినో కామసుఖం పహాయా’’తి.

పఠమో వగ్గో.

తస్సుద్దానం –

దహరో పురిసో జరా, పియం అత్తానరక్ఖితో;

అప్పకా అడ్డకరణం, మల్లికా యఞ్ఞబన్ధనన్తి.