౧౦. సూరియసుత్తం

౯౧. సావత్థినిదానం. తేన ఖో పన సమయేన సూరియో దేవపుత్తో రాహునా అసురిన్దేన గహితో హోతి. అథ ఖో సూరియో దేవపుత్తో భగవన్తం అనుస్సరమానో తాయం వేలాయం ఇమం గాథం అభాసి –

‘‘నమో తే బుద్ధ వీరత్థు, విప్పముత్తోసి సబ్బధి;

సమ్బాధపటిపన్నోస్మి, తస్స మే సరణం భవా’’తి.

అథ ఖో భగవా సూరియం దేవపుత్తం ఆరబ్భ రాహుం అసురిన్దం గాథాహి అజ్ఝభాసి –

‘‘తథాగతం అరహన్తం, సూరియో సరణం గతో;

రాహు సూరియం [సురియం (సీ. స్యా. కం. పీ.)] పముఞ్చస్సు, బుద్ధా లోకానుకమ్పకా.

‘‘యో అన్ధకారే తమసి పభఙ్కరో,

వేరోచనో మణ్డలీ ఉగ్గతేజో;

మా రాహు గిలీ చరమన్తలిక్ఖే,

పజం మమం రాహు పముఞ్చ సూరియ’’న్తి.

అథ ఖో రాహు అసురిన్దో సూరియం దేవపుత్తం ముఞ్చిత్వా తరమానరూపో యేన వేపచిత్తి అసురిన్దో తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా సంవిగ్గో లోమహట్ఠజాతో ఏకమన్తం అట్ఠాసి. ఏకమన్తం ఠితం ఖో రాహుం అసురిన్దం వేపచిత్తి అసురిన్దో గాథాయ అజ్ఝభాసి –

‘‘కిం ను సన్తరమానోవ, రాహు సూరియం పముఞ్చసి;

సంవిగ్గరూపో ఆగమ్మ, కిం ను భీతోవ తిట్ఠసీ’’తి.

‘‘సత్తధా మే ఫలే ముద్ధా, జీవన్తో న సుఖం లభే;

బుద్ధగాథాభిగీతోమ్హి, నో చే ముఞ్చేయ్య సూరియ’’న్తి.

పఠమో వగ్గో.

తస్సుద్దానం –

ద్వే కస్సపా చ మాఘో చ, మాగధో దామలి కామదో;

పఞ్చాలచణ్డో తాయనో, చన్దిమసూరియేన తే దసాతి.