౮. గహట్ఠవన్దనాసుత్తం

౨౬౪. సావత్థియం. తత్ర…పే… ఏతదవోచ – ‘‘భూతపుబ్బం, భిక్ఖవే, సక్కో దేవానమిన్దో మాతలిం సఙ్గాహకం ఆమన్తేసి – ‘యోజేహి, సమ్మ మాతలి, సహస్సయుత్తం ఆజఞ్ఞరథం. ఉయ్యానభూమిం గచ్ఛామ సుభూమిం దస్సనాయా’తి. ‘ఏవం భద్దన్తవా’తి ఖో, భిక్ఖవే, మాతలి సఙ్గాహకో సక్కస్స దేవానమిన్దస్స పటిస్సుత్వా సహస్సయుత్తం ఆజఞ్ఞరథం యోజేత్వా సక్కస్స దేవానమిన్దస్స పటివేదేసి – ‘యుత్తో ఖో తే, మారిస, సహస్సయుత్తో ఆజఞ్ఞరథో. యస్స దాని కాలం మఞ్ఞసీ’’’తి. అథ ఖో, భిక్ఖవే, సక్కో దేవానమిన్దో వేజయన్తపాసాదా ఓరోహన్తో అఞ్జలిం కత్వా [పఞ్జలికో (పీ.), పఞ్జలిం కత్వా (క.)] సుదం పుథుద్దిసా నమస్సతి. అథ ఖో, భిక్ఖవే, మాతలి సఙ్గాహకో సక్కం దేవానమిన్దం గాథాయ అజ్ఝభాసి –

‘‘తం నమస్సన్తి తేవిజ్జా, సబ్బే భుమ్మా చ ఖత్తియా;

చత్తారో చ మహారాజా, తిదసా చ యసస్సినో;

అథ కో నామ సో యక్ఖో, యం త్వం సక్క నమస్ససీ’’తి.

‘‘మం నమస్సన్తి తేవిజ్జా, సబ్బే భుమ్మా చ ఖత్తియా;

చత్తారో చ మహారాజా, తిదసా చ యసస్సినో.

‘‘అహఞ్చ సీలసమ్పన్నే, చిరరత్తసమాహితే;

సమ్మాపబ్బజితే వన్దే, బ్రహ్మచరియపరాయనే.

‘‘యే గహట్ఠా పుఞ్ఞకరా, సీలవన్తో ఉపాసకా;

ధమ్మేన దారం పోసేన్తి, తే నమస్సామి మాతలీ’’తి.

‘‘సేట్ఠా హి కిర లోకస్మిం, యే త్వం సక్క నమస్ససి;

అహమ్పి తే నమస్సామి, యే నమస్ససి వాసవా’’తి.

‘‘ఇదం వత్వాన మఘవా, దేవరాజా సుజమ్పతి;

పుథుద్దిసా నమస్సిత్వా, పముఖో రథమారుహీ’’తి.