౪. దలిద్దసుత్తం

౨౬౦. ఏకం సమయం భగవా రాజగహే విహరతి వేళువనే కలన్దకనివాపే. తత్ర ఖో భగవా భిక్ఖూ ఆమన్తేసి – ‘‘భిక్ఖవో’’తి. ‘‘భదన్తే’’తి తే భిక్ఖూ భగవతో పచ్చస్సోసుం. భగవా ఏతదవోచ –

‘‘భూతపుబ్బం, భిక్ఖవే, అఞ్ఞతరో పురిసో ఇమస్మింయేవ రాజగహే మనుస్సదలిద్దో [మనుస్సదళిద్దో (సీ. స్యా. కం.)] అహోసి మనుస్సకపణో మనుస్సవరాకో. సో తథాగతప్పవేదితే ధమ్మవినయే సద్ధం సమాదియి, సీలం సమాదియి, సుతం సమాదియి, చాగం సమాదియి, పఞ్ఞం సమాదియి. సో తథాగతప్పవేదితే ధమ్మవినయే సద్ధం సమాదియిత్వా సీలం సమాదియిత్వా సుతం సమాదియిత్వా చాగం సమాదియిత్వా పఞ్ఞం సమాదియిత్వా కాయస్స భేదా పరం మరణా సుగతిం సగ్గం లోకం ఉపపజ్జి దేవానం తావతింసానం సహబ్యతం. సో అఞ్ఞే దేవే అతిరోచతి వణ్ణేన చేవ యససా చ. తత్ర సుదం, భిక్ఖవే, దేవా తావతింసా ఉజ్ఝాయన్తి ఖియ్యన్తి విపాచేన్తి – ‘అచ్ఛరియం వత భో, అబ్భుతం వత భో! అయఞ్హి దేవపుత్తో పుబ్బే మనుస్సభూతో సమానో మనుస్సదలిద్దో అహోసి మనుస్సకపణో మనుస్సవరాకో; సో కాయస్స భేదా పరం మరణా సుగతిం సగ్గం లోకం ఉపపన్నో దేవానం తావతింసానం సహబ్యతం. సో అఞ్ఞే దేవే అతిరోచతి వణ్ణేన చేవ యససా చా’’’తి.

‘‘అథ ఖో, భిక్ఖవే, సక్కో దేవానమిన్దో దేవే తావతింసే ఆమన్తేసి – ‘మా ఖో తుమ్హే, మారిసా, ఏతస్స దేవపుత్తస్స ఉజ్ఝాయిత్థ. ఏసో ఖో, మారిసా, దేవపుత్తో పుబ్బే మనుస్సభూతో సమానో తథాగతప్పవేదితే ధమ్మవినయే సద్ధం సమాదియి, సీలం సమాదియి, సుతం సమాదియి, చాగం సమాదియి, పఞ్ఞం సమాదియి. సో తథాగతప్పవేదితే ధమ్మవినయే సద్ధం సమాదియిత్వా సీలం సమాదియిత్వా సుతం సమాదియిత్వా చాగం సమాదియిత్వా పఞ్ఞం సమాదియిత్వా కాయస్స భేదా పరం మరణా సుగతిం సగ్గం లోకం ఉపపన్నో దేవానం తావతింసానం సహబ్యతం. సో అఞ్ఞే దేవే అతిరోచతి వణ్ణేన చేవ యససా చా’’’తి. అథ ఖో, భిక్ఖవే, సక్కో దేవానమిన్దో దేవే తావతింసే అనునయమానో తాయం వేలాయం ఇమా గాథాయో అభాసి –

‘‘యస్స సద్ధా తథాగతే, అచలా సుప్పతిట్ఠితా;

సీలఞ్చ యస్స కల్యాణం, అరియకన్తం పసంసితం.

‘‘సఙ్ఘే పసాదో యస్సత్థి, ఉజుభూతఞ్చ దస్సనం;

అదలిద్దోతి తం ఆహు, అమోఘం తస్స జీవితం.

‘‘తస్మా సద్ధఞ్చ సీలఞ్చ, పసాదం ధమ్మదస్సనం;

అనుయుఞ్జేథ మేధావీ, సరం బుద్ధాన సాసన’’న్తి.