౫. సుభాసితజయసుత్తం

౨౫౧. సావత్థినిదానం. ‘‘భూతపుబ్బం, భిక్ఖవే, దేవాసురసఙ్గామో సముపబ్యూళ్హో అహోసి. అథ ఖో, భిక్ఖవే, వేపచిత్తి అసురిన్దో సక్కం దేవానమిన్దం ఏతదవోచ – ‘హోతు, దేవానమిన్ద, సుభాసితేన జయో’తి. ‘హోతు, వేపచిత్తి, సుభాసితేన జయో’తి. అథ ఖో, భిక్ఖవే, దేవా చ అసురా చ పారిసజ్జే ఠపేసుం – ‘ఇమే నో సుభాసితదుబ్భాసితం ఆజానిస్సన్తీ’తి. అథ ఖో, భిక్ఖవే, వేపచిత్తిం అసురిన్దో సక్కం దేవానమిన్దం ఏతదవోచ – ‘భణ, దేవానమిన్ద, గాథ’న్తి. ఏవం వుత్తే, భిక్ఖవే, సక్కో దేవానమిన్దో వేపచిత్తి అసురిన్దం ఏతదవోచ – ‘తుమ్హే ఖ్వేత్థ, వేపచిత్తి, పుబ్బదేవా. భణ, వేపచిత్తి, గాథ’న్తి. ఏవం వుత్తే, భిక్ఖవే, వేపచిత్తి అసురిన్దో ఇమం గాథం అభాసి –

‘‘భియ్యో బాలా పభిజ్జేయ్యుం, నో చస్స పటిసేధకో;

తస్మా భుసేన దణ్డేన, ధీరో బాలం నిసేధయే’’తి.

‘‘భాసితాయ ఖో పన, భిక్ఖవే, వేపచిత్తినా అసురిన్దేన గాథాయ అసురా అనుమోదింసు, దేవా తుణ్హీ అహేసుం. అథ ఖో, భిక్ఖవే, వేపచిత్తి అసురిన్దో సక్కం దేవానమిన్దం ఏతదవోచ – ‘భణ, దేవానమిన్ద, గాథ’న్తి. ఏవం వుత్తే, భిక్ఖవే, సక్కో దేవానమిన్దో ఇమం గాథం అభాసి –

‘‘ఏతదేవ అహం మఞ్ఞే, బాలస్స పటిసేధనం;

పరం సఙ్కుపితం ఞత్వా, యో సతో ఉపసమ్మతీ’’తి.

‘‘భాసితాయ ఖో పన, భిక్ఖవే, సక్కేన దేవానమిన్దేన గాథాయ, దేవా అనుమోదింసు, అసురా తుణ్హీ అహేసుం. అథ ఖో, భిక్ఖవే, సక్కో దేవానమిన్దో వేపచిత్తిం అసురిన్దం ఏతదవోచ – ‘భణ, వేపచిత్తి, గాథ’న్తి. ఏవం వుత్తే, భిక్ఖవే, వేపచిత్తి అసురిన్దో ఇమం గాథం అభాసి –

‘‘ఏతదేవ తితిక్ఖాయ, వజ్జం పస్సామి వాసవ;

యదా నం మఞ్ఞతి బాలో, భయా మ్యాయం తితిక్ఖతి;

అజ్ఝారుహతి దుమ్మేధో, గోవ భియ్యో పలాయిన’’న్తి.

‘‘భాసితాయ ఖో పన, భిక్ఖవే, వేపచిత్తినా అసురిన్దేన గాథాయ అసురా అనుమోదింసు, దేవా తుణ్హీ అహేసుం. అథ ఖో, భిక్ఖవే, వేపచిత్తి అసురిన్దో సక్కం దేవానమిన్దం ఏతదవోచ – ‘భణ, దేవానమిన్ద, గాథ’న్తి. ఏవం వుత్తే, భిక్ఖవే, సక్కో దేవానమిన్దో ఇమా గాథాయో అభాసి –

‘‘కామం మఞ్ఞతు వా మా వా, భయా మ్యాయం తితిక్ఖతి;

సదత్థపరమా అత్థా, ఖన్త్యా భియ్యో న విజ్జతి.

‘‘యో హవే బలవా సన్తో, దుబ్బలస్స తితిక్ఖతి;

తమాహు పరమం ఖన్తిం, నిచ్చం ఖమతి దుబ్బలో.

‘‘అబలం తం బలం ఆహు, యస్స బాలబలం బలం;

బలస్స ధమ్మగుత్తస్స, పటివత్తా న విజ్జతి.

‘‘తస్సేవ తేన పాపియో, యో కుద్ధం పటికుజ్ఝతి;

కుద్ధం అప్పటికుజ్ఝన్తో, సఙ్గామం జేతి దుజ్జయం.

‘‘ఉభిన్నమత్థం చరతి, అత్తనో చ పరస్స చ;

పరం సఙ్కుపితం ఞత్వా, యో సతో ఉపసమ్మతి.

‘‘ఉభిన్నం తికిచ్ఛన్తానం, అత్తనో చ పరస్స చ;

జనా మఞ్ఞన్తి బాలోతి, యే ధమ్మస్స అకోవిదా’’తి.

‘‘భాసితాసు ఖో పన, భిక్ఖవే, సక్కేన దేవానమిన్దేన గాథాసు, దేవా అనుమోదింసు, అసురా తుణ్హీ అహేసుం. అథ ఖో, భిక్ఖవే, దేవానఞ్చ అసురానఞ్చ పారిసజ్జా ఏతదవోచుం – ‘భాసితా ఖో వేపచిత్తినా అసురిన్దేన గాథాయో. తా చ ఖో సదణ్డావచరా ససత్థావచరా, ఇతి భణ్డనం ఇతి విగ్గహో ఇతి కలహో. భాసితా ఖో [భాసితా ఖో పన (సీ.)] సక్కేన దేవానమిన్దేన గాథాయో. తా చ ఖో అదణ్డావచరా అసత్థావచరా, ఇతి అభణ్డనం ఇతి అవిగ్గహో ఇతి అకలహో. సక్కస్స దేవానమిన్దస్స సుభాసితేన జయో’తి. ఇతి ఖో, భిక్ఖవే సక్కస్స దేవానమిన్దస్స సుభాసితేన జయో అహోసీ’’తి.