౯. పఠమసుక్కాసుత్తం

౨౪౩. ఏకం సమయం భగవా రాజగహే విహరతి వేళువనే కలన్దకనివాపే. తేన ఖో పన సమయేన సుక్కా భిక్ఖునీ మహతియా పరిసాయ పరివుతా ధమ్మం దేసేతి. అథ ఖో సుక్కాయ భిక్ఖునియా అభిప్పసన్నో యక్ఖో రాజగహే రథికాయ రథికం సిఙ్ఘాటకేన సిఙ్ఘాటకం ఉపసఙ్కమిత్వా తాయం వేలాయం ఇమా గాథాయో అభాసి –

‘‘కిం మే కతా రాజగహే మనుస్సా, మధుపీతావ సేయరే;

యే సుక్కం న పయిరుపాసన్తి, దేసేన్తిం అమతం పదం.

‘‘తఞ్చ పన అప్పటివానీయం, అసేచనకమోజవం;

పివన్తి మఞ్ఞే సప్పఞ్ఞా, వలాహకమివ పన్థగూ’’తి [వలాహకమివద్ధగూతి (సీ.)].