౧౦. దుతియసుక్కాసుత్తం

౨౪౪. ఏకం సమయం భగవా రాజగహే విహరతి వేళువనే కలన్దకనివాపే. తేన ఖో పన సమయేన అఞ్ఞతరో ఉపాసకో సుక్కాయ భిక్ఖునియా భోజనం అదాసి. అథ ఖో సుక్కాయ భిక్ఖునియా అభిప్పసన్నో యక్ఖో రాజగహే రథికాయ రథికం సిఙ్ఘాటకేన సిఙ్ఘాటకం ఉపసఙ్కమిత్వా తాయం వేలాయం ఇమం గాథం అభాసి –

‘‘పుఞ్ఞం వత పసవి బహుం, సప్పఞ్ఞో వతాయం ఉపాసకో;

యో సుక్కాయ అదాసి భోజనం, సబ్బగన్థేహి విప్పముత్తియా’’తి [విప్పముత్తాయాతి (స్యా. కం.)].