౧౧. చీరాసుత్తం

౨౪౫. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా రాజగహే విహరతి వేళువనే కలన్దకనివాపే. తేన ఖో పన సమయేన అఞ్ఞతరో ఉపాసకో చీరాయ [చిరాయ (క.)] భిక్ఖునియా చీవరం అదాసి. అథ ఖో చీరాయ భిక్ఖునియా అభిప్పసన్నో యక్ఖో రాజగహే రథికాయ రథికం సిఙ్ఘాటకేన సిఙ్ఘాటకం ఉపసఙ్కమిత్వా తాయం వేలాయం ఇమం గాథం అభాసి –

‘‘పుఞ్ఞం వత పసవి బహుం, సప్పఞ్ఞో వతాయం ఉపాసకో;

యో చీరాయ అదాసి చీవరం, సబ్బయోగేహి విప్పముత్తియా’’తి [విప్పముత్తాయాతి (స్యా. కం.)].