౧. ఆదిత్తసుత్తం

౪౧. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే అనాథపిణ్డికస్స ఆరామే. అథ ఖో అఞ్ఞతరా దేవతా అభిక్కన్తాయ రత్తియా అభిక్కన్తవణ్ణా కేవలకప్పం జేతవనం ఓభాసేత్వా యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం అట్ఠాసి. ఏకమన్తం ఠితా ఖో సా దేవతా భగవతో సన్తికే ఇమా గాథాయో అభాసి –

‘‘ఆదిత్తస్మిం అగారస్మిం, యం నీహరతి భాజనం;

తం తస్స హోతి అత్థాయ, నో చ యం తత్థ డయ్హతి.

‘‘ఏవం ఆదిత్తకో లోకో, జరాయ మరణేన చ;

నీహరేథేవ దానేన, దిన్నం హోతి సునీహతం.

‘‘దిన్నం సుఖఫలం హోతి, నాదిన్నం హోతి తం తథా;

చోరా హరన్తి రాజానో, అగ్గి డహతి నస్సతి.

‘‘అథ అన్తేన జహతి, సరీరం సపరిగ్గహం;

ఏతదఞ్ఞాయ మేధావీ, భుఞ్జేథ చ దదేథ చ;

దత్వా చ భుత్వా చ యథానుభావం;

అనిన్దితో సగ్గముపేతి ఠాన’’న్తి.