౬. సద్ధాసుత్తం

౩౬. ఏకం సమయం భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే అనాథపిణ్డికస్స ఆరామే. అథ ఖో సమ్బహులా సతుల్లపకాయికా దేవతాయో అభిక్కన్తాయ రత్తియా అభిక్కన్తవణ్ణా కేవలకప్పం జేతవనం ఓభాసేత్వా యేన భగవా తేనుపసఙ్కమింసు; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం అట్ఠంసు. ఏకమన్తం ఠితా ఖో ఏకా దేవతా భగవతో సన్తికే ఇమం గాథం అభాసి –

‘‘సద్ధా దుతియా పురిసస్స హోతి,

నో చే అస్సద్ధియం అవతిట్ఠతి;

యసో చ కిత్తీ చ తత్వస్స హోతి,

సగ్గఞ్చ సో గచ్ఛతి సరీరం విహాయా’’తి.

అథ ఖో అపరా దేవతా భగవతో సన్తికే ఇమా గాథాయో అభాసి –

‘‘కోధం జహే విప్పజహేయ్య మానం,

సంయోజనం సబ్బమతిక్కమేయ్య;

తం నామరూపస్మిమసజ్జమానం,

అకిఞ్చనం నానుపతన్తి సఙ్గా’’తి.

‘‘పమాదమనుయుఞ్జన్తి, బాలా దుమ్మేధినో జనా;

అప్పమాదఞ్చ మేధావీ, ధనం సేట్ఠంవ రక్ఖతి.

‘‘మా పమాదమనుయుఞ్జేథ, మా కామరతి సన్థవం;

అప్పమత్తో హి ఝాయన్తో, పప్పోతి పరమం సుఖ’’న్తి.