౨. మచ్ఛరిసుత్తం

౩౨. ఏకం సమయం భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే అనాథపిణ్డికస్స ఆరామే. అథ ఖో సమ్బహులా సతుల్లపకాయికా దేవతాయో అభిక్కన్తాయ రత్తియా అభిక్కన్తవణ్ణా కేవలకప్పం జేతవనం ఓభాసేత్వా యేన భగవా తేనుపసఙ్కమింసు; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం అట్ఠంసు. ఏకమన్తం ఠితా ఖో ఏకా దేవతా భగవతో సన్తికే ఇమం గాథం అభాసి –

‘‘మచ్ఛేరా చ పమాదా చ, ఏవం దానం న దీయతి [దియ్యతి (క.)];

పుఞ్ఞం ఆకఙ్ఖమానేన, దేయ్యం హోతి విజానతా’’తి.

అథ ఖో అపరా దేవతా భగవతో సన్తికే ఇమా గాథాయో అభాసి –

‘‘యస్సేవ భీతో న దదాతి మచ్ఛరీ, తదేవాదదతో భయం;

జిఘచ్ఛా చ పిపాసా చ, యస్స భాయతి మచ్ఛరీ;

తమేవ బాలం ఫుసతి, అస్మిం లోకే పరమ్హి చ.

‘‘తస్మా వినేయ్య మచ్ఛేరం, దజ్జా దానం మలాభిభూ;

పుఞ్ఞాని పరలోకస్మిం, పతిట్ఠా హోన్తి పాణిన’’న్తి.

అథ ఖో అపరా దేవతా భగవతో సన్తికే ఇమా గాథాయో అభాసి –

‘‘తే మతేసు న మీయన్తి, పన్థానంవ సహబ్బజం;

అప్పస్మిం యే పవేచ్ఛన్తి, ఏస ధమ్మో సనన్తనో.

‘‘అప్పస్మేకే పవేచ్ఛన్తి, బహునేకే న దిచ్ఛరే;

అప్పస్మా దక్ఖిణా దిన్నా, సహస్సేన సమం మితా’’తి.

అథ ఖో అపరా దేవతా భగవతో సన్తికే ఇమా గాథాయో అభాసి –

‘‘దుద్దదం దదమానానం, దుక్కరం కమ్మ కుబ్బతం;

అసన్తో నానుకుబ్బన్తి, సతం ధమ్మో దురన్వయో [దురన్నయో (సీ.)].

‘‘తస్మా సతఞ్చ అసతం [అసతఞ్చ (సీ. స్యా. కం.)], నానా హోతి ఇతో గతి;

అసన్తో నిరయం యన్తి, సన్తో సగ్గపరాయనా’’తి.

అథ ఖో అపరా దేవతా భగవతో సన్తికే ఏతదవోచ – ‘‘కస్స ను ఖో, భగవా, సుభాసిత’’న్తి?

‘‘సబ్బాసం వో సుభాసితం పరియాయేన; అపి చ మమపి సుణాథ –

‘‘ధమ్మం చరే యోపి సముఞ్జకం చరే,

దారఞ్చ పోసం దదమప్పకస్మిం;

సతం సహస్సానం సహస్సయాగినం,

కలమ్పి నాగ్ఘన్తి తథావిధస్స తే’’తి.

అథ ఖో అపరా దేవతా భగవన్తం గాథాయ అజ్ఝభాసి –

‘‘కేనేస యఞ్ఞో విపులో మహగ్గతో,

సమేన దిన్నస్స న అగ్ఘమేతి;

కథం [ఇదం పదం కత్థచి సీహళపోత్థకే నత్థి] సతం సహస్సానం సహస్సయాగినం,

కలమ్పి నాగ్ఘన్తి తథావిధస్స తే’’తి.

‘‘దదన్తి హేకే విసమే నివిట్ఠా,

ఛేత్వా వధిత్వా అథ సోచయిత్వా;

సా దక్ఖిణా అస్సుముఖా సదణ్డా,

సమేన దిన్నస్స న అగ్ఘమేతి.

‘‘ఏవం సతం సహస్సానం సహస్సయాగినం;

కలమ్పి నాగ్ఘన్తి తథావిధస్స తే’’తి.