౭. దుక్కరసుత్తం

౧౭. ‘‘దుక్కరం దుత్తితిక్ఖఞ్చ, అబ్యత్తేన చ సామఞ్ఞం.

బహూహి తత్థ సమ్బాధా, యత్థ బాలో విసీదతీ’’తి.

‘‘కతిహం చరేయ్య సామఞ్ఞం, చిత్తం చే న నివారయే;

పదే పదే విసీదేయ్య, సఙ్కప్పానం వసానుగో’’తి.

‘‘కుమ్మోవ అఙ్గాని సకే కపాలే,

సమోదహం భిక్ఖు మనోవితక్కే;

అనిస్సితో అఞ్ఞమహేఠయానో,

పరినిబ్బుతో నూపవదేయ్య కఞ్చీ’’తి.