౧. చూళగోసిఙ్గసుత్తం

౩౨౫. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా నాతికే [నాదికే (సీ. స్యా. పీ.), ఞాతికే (క.)] విహరతి గిఞ్జకావసథే. తేన ఖో పన సమయేన ఆయస్మా చ అనురుద్ధో ఆయస్మా చ నన్దియో ఆయస్మా చ కిమిలో [కిమ్బిలో (సీ. పీ. క.)] గోసిఙ్గసాలవనదాయే విహరన్తి. అథ ఖో భగవా సాయన్హసమయం పటిసల్లానా వుట్ఠితో యేన గోసిఙ్గసాలవనదాయో తేనుపసఙ్కమి. అద్దసా ఖో దాయపాలో భగవన్తం దూరతోవ ఆగచ్ఛన్తం. దిస్వాన భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘మా, సమణ, ఏతం దాయం పావిసి. సన్తేత్థ తయో కులపుత్తా అత్తకామరూపా విహరన్తి. మా తేసం అఫాసుమకాసీ’’తి.

అస్సోసి ఖో ఆయస్మా అనురుద్ధో దాయపాలస్స భగవతా సద్ధిం మన్తయమానస్స. సుత్వాన దాయపాలం ఏతదవోచ – ‘‘మా, ఆవుసో దాయపాల, భగవన్తం వారేసి. సత్థా నో భగవా అనుప్పత్తో’’తి. అథ ఖో ఆయస్మా అనురుద్ధో యేనాయస్మా చ నన్దియో ఆయస్మా చ కిమిలో తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా ఆయస్మన్తఞ్చ నన్దియం ఆయస్మన్తఞ్చ కిమిలం ఏతదవోచ – ‘‘అభిక్కమథాయస్మన్తో, అభిక్కమథాయస్మన్తో, సత్థా నో భగవా అనుప్పత్తో’’తి. అథ ఖో ఆయస్మా చ అనురుద్ధో ఆయస్మా చ నన్దియో ఆయస్మా చ కిమిలో భగవన్తం పచ్చుగ్గన్త్వా – ఏకో భగవతో పత్తచీవరం పటిగ్గహేసి, ఏకో ఆసనం పఞ్ఞపేసి, ఏకో పాదోదకం ఉపట్ఠాపేసి. నిసీది భగవా పఞ్ఞత్తే ఆసనే. నిసజ్జ ఖో భగవా పాదే పక్ఖాలేసి. తేపి ఖో ఆయస్మన్తో భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీదింసు. ఏకమన్తం నిసిన్నం ఖో ఆయస్మన్తం అనురుద్ధం భగవా ఏతదవోచ –

౩౨౬. ‘‘కచ్చి వో, అనురుద్ధా, ఖమనీయం, కచ్చి యాపనీయం, కచ్చి పిణ్డకేన న కిలమథా’’తి? ‘‘ఖమనీయం, భగవా, యాపనీయం, భగవా; న చ మయం, భన్తే, పిణ్డకేన కిలమామా’’తి. ‘‘కచ్చి పన వో, అనురుద్ధా, సమగ్గా సమ్మోదమానా అవివదమానా ఖీరోదకీభూతా అఞ్ఞమఞ్ఞం పియచక్ఖూహి సమ్పస్సన్తా విహరథా’’తి? ‘‘తగ్ఘ మయం, భన్తే, సమగ్గా సమ్మోదమానా అవివదమానా ఖీరోదకీభూతా అఞ్ఞమఞ్ఞం పియచక్ఖూహి సమ్పస్సన్తా విహరామా’’తి. ‘‘యథా కథం పన తుమ్హే, అనురుద్ధా, సమగ్గా సమ్మోదమానా అవివదమానా ఖీరోదకీభూతా అఞ్ఞమఞ్ఞం పియచక్ఖూహి సమ్పస్సన్తా విహరథా’’తి? ‘‘ఇధ మయ్హం, భన్తే, ఏవం హోతి – ‘లాభా వత మే, సులద్ధం వత మే, యోహం ఏవరూపేహి సబ్రహ్మచారీహి సద్ధిం విహరామీ’తి. తస్స మయ్హం, భన్తే, ఇమేసు ఆయస్మన్తేసు మేత్తం కాయకమ్మం పచ్చుపట్ఠితం ఆవి చేవ రహో చ; మేత్తం వచీకమ్మం పచ్చుపట్ఠితం ఆవి చేవ రహో చ; మేత్తం మనోకమ్మం పచ్చుపట్ఠితం ఆవి చేవ రహో చ. తస్స మయ్హం, భన్తే, ఏవం హోతి – ‘యంనూనాహం సకం చిత్తం నిక్ఖిపిత్వా ఇమేసంయేవ ఆయస్మన్తానం చిత్తస్స వసేన వత్తేయ్య’న్తి. సో ఖో అహం, భన్తే, సకం చిత్తం నిక్ఖిపిత్వా ఇమేసంయేవ ఆయస్మన్తానం చిత్తస్స వసేన వత్తామి. నానా హి ఖో నో, భన్తే, కాయా ఏకఞ్చ పన మఞ్ఞే చిత్త’’న్తి.

ఆయస్మాపి ఖో నన్దియో…పే… ఆయస్మాపి ఖో కిమిలో భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘మయ్హమ్పి, భన్తే, ఏవం హోతి – ‘లాభా వత మే, సులద్ధం వత మే, యోహం ఏవరూపేహి సబ్రహ్మచారీహి సద్ధిం విహరామీ’తి. తస్స మయ్హం, భన్తే, ఇమేసు ఆయస్మన్తేసు మేత్తం కాయకమ్మం పచ్చుపట్ఠితం ఆవి చేవ రహో చ, మేత్తం వచీకమ్మం పచ్చుపట్ఠితం ఆవి చేవ రహో చ, మేత్తం మనోకమ్మం పచ్చుపట్ఠితం ఆవి చేవ రహో చ. తస్స మయ్హం, భన్తే, ఏవం హోతి – ‘యంనూనాహం సకం చిత్తం నిక్ఖిపిత్వా ఇమేసంయేవ ఆయస్మన్తానం చిత్తస్స వసేన వత్తేయ్య’న్తి. సో ఖో అహం, భన్తే, సకం చిత్తం నిక్ఖిపిత్వా ఇమేసంయేవ ఆయస్మన్తానం చిత్తస్స వసేన వత్తామి. నానా హి ఖో నో, భన్తే, కాయా ఏకఞ్చ పన మఞ్ఞే చిత్తన్తి.

‘‘ఏవం ఖో మయం, భన్తే, సమగ్గా సమ్మోదమానా అవివదమానా ఖీరోదకీభూతా అఞ్ఞమఞ్ఞం పియచక్ఖూహి సమ్పస్సన్తా విహరామా’’తి.

౩౨౭. ‘‘సాధు సాధు, అనురుద్ధా! కచ్చి పన వో, అనురుద్ధా, అప్పమత్తా ఆతాపినో పహితత్తా విహరథా’’తి? ‘‘తగ్ఘ మయం, భన్తే, అప్పమత్తా ఆతాపినో పహితత్తా విహరామా’’తి. ‘‘యథా కథం పన తుమ్హే, అనురుద్ధా, అప్పమత్తా ఆతాపినో పహితత్తా విహరథా’’తి? ‘‘ఇధ, భన్తే, అమ్హాకం యో పఠమం గామతో పిణ్డాయ పటిక్కమతి సో ఆసనాని పఞ్ఞపేతి, పానీయం పరిభోజనీయం ఉపట్ఠాపేతి, అవక్కారపాతిం ఉపట్ఠాపేతి. యో పచ్ఛా గామతో పిణ్డాయ పటిక్కమతి, సచే హోతి భుత్తావసేసో సచే ఆకఙ్ఖతి భుఞ్జతి, నో చే ఆకఙ్ఖతి అప్పహరితే వా ఛడ్డేతి, అప్పాణకే వా ఉదకే ఓపిలాపేతి. సో ఆసనాని పటిసామేతి, పానీయం పరిభోజనీయం పటిసామేతి, అవక్కారపాతిం పటిసామేతి, భత్తగ్గం సమ్మజ్జతి. యో పస్సతి పానీయఘటం వా పరిభోజనీయఘటం వా వచ్చఘటం వా రిత్తం తుచ్ఛం సో ఉపట్ఠాపేతి. సచస్స హోతి అవిసయ్హం, హత్థవికారేన దుతియం ఆమన్తేత్వా హత్థవిలఙ్ఘకేన ఉపట్ఠాపేమ, న త్వేవ మయం, భన్తే, తప్పచ్చయా వాచం భిన్దామ. పఞ్చాహికం ఖో పన మయం, భన్తే, సబ్బరత్తికం ధమ్మియా కథాయ సన్నిసీదామ. ఏవం ఖో మయం, భన్తే, అప్పమత్తా ఆతాపినో పహితత్తా విహరామా’’తి.

౩౨౮. ‘‘సాధు సాధు, అనురుద్ధా! అత్థి పన వో, అనురుద్ధా, ఏవం అప్పమత్తానం ఆతాపీనం పహితత్తానం విహరన్తానం ఉత్తరిమనుస్సధమ్మా అలమరియఞాణదస్సనవిసేసో అధిగతో ఫాసువిహారో’’తి? ‘‘కిఞ్హి నో సియా, భన్తే! ఇధ మయం, భన్తే, యావదేవ ఆకఙ్ఖామ వివిచ్చేవ కామేహి వివిచ్చ అకుసలేహి ధమ్మేహి సవితక్కం సవిచారం వివేకజం పీతిసుఖం పఠమం ఝానం ఉపసమ్పజ్జ విహరామ. అయం ఖో నో, భన్తే, అమ్హాకం అప్పమత్తానం ఆతాపీనం పహితత్తానం విహరన్తానం ఉత్తరిమనుస్సధమ్మా అలమరియఞాణదస్సనవిసేసో అధిగతో ఫాసువిహారో’’తి.

‘‘సాధు సాధు, అనురుద్ధా! ఏతస్స పన వో, అనురుద్ధా, విహారస్స సమతిక్కమాయ ఏతస్స విహారస్స పటిప్పస్సద్ధియా అత్థఞ్ఞో ఉత్తరిమనుస్సధమ్మా అలమరియఞాణదస్సనవిసేసో అధిగతో ఫాసువిహారో’’తి? ‘‘కిఞ్హి నో సియా, భన్తే! ఇధ మయం, భన్తే, యావదేవ ఆకఙ్ఖామ వితక్కవిచారానం వూపసమా అజ్ఝత్తం సమ్పసాదనం చేతసో ఏకోదిభావం అవితక్కం అవిచారం సమాధిజం పీతిసుఖం దుతియం ఝానం ఉపసమ్పజ్జ విహరామ. ఏతస్స, భన్తే, విహారస్స సమతిక్కమాయ ఏతస్స విహారస్స పటిప్పస్సద్ధియా అయమఞ్ఞో ఉత్తరిమనుస్సధమ్మా అలమరియఞాణదస్సనవిసేసో అధిగతో ఫాసువిహారో’’తి.

‘‘సాధు సాధు, అనురుద్ధా! ఏతస్స పన వో, అనురుద్ధా, విహారస్స సమతిక్కమాయ ఏతస్స విహారస్స పటిప్పస్సద్ధియా అత్థఞ్ఞో ఉత్తరిమనుస్సధమ్మా అలమరియఞాణదస్సనవిసేసో అధిగతో ఫాసువిహారో’’తి? ‘‘కిఞ్హి నో సియా, భన్తే! ఇధ మయం, భన్తే, యావదేవ ఆకఙ్ఖామ పీతియా చ విరాగా ఉపేక్ఖకా చ విహరామ, సతా చ సమ్పజానా, సుఖఞ్చ కాయేన పటిసంవేదేమ, యం తం అరియా ఆచిక్ఖన్తి – ‘ఉపేక్ఖకో సతిమా సుఖవిహారీ’తి తతియం ఝానం ఉపసమ్పజ్జ విహరామ. ఏతస్స, భన్తే, విహారస్స సమతిక్కమాయ ఏతస్స విహారస్స పటిప్పస్సద్ధియా అయమఞ్ఞో ఉత్తరిమనుస్సధమ్మా అలమరియఞాణదస్సనవిసేసో అధిగతో ఫాసువిహారో’’తి.

‘‘సాధు సాధు, అనురుద్ధా! ఏతస్స పన వో, అనురుద్ధా, విహారస్స సమతిక్కమాయ ఏతస్స విహారస్స పటిప్పస్సద్ధియా అత్థఞ్ఞో ఉత్తరిమనుస్సధమ్మా అలమరియఞాణదస్సనవిసేసో అధిగతో ఫాసువిహారో’’తి? ‘‘కిఞ్హి నో సియా, భన్తే! ఇధ మయం, భన్తే, యావదేవ ఆకఙ్ఖామ సుఖస్స చ పహానా దుక్ఖస్స చ పహానా, పుబ్బేవ సోమనస్సదోమనస్సానం అత్థఙ్గమా, అదుక్ఖమసుఖం ఉపేక్ఖాసతిపారిసుద్ధిం చతుత్థం ఝానం ఉపసమ్పజ్జ విహరామ. ఏతస్స, భన్తే, విహారస్స సమతిక్కమాయ ఏతస్స విహారస్స పటిప్పస్సద్ధియా అయమఞ్ఞో ఉత్తరి మనుస్సధమ్మా అలమరియఞాణదస్సనవిసేసో అధిగతో ఫాసువిహారో’’తి.

‘‘సాధు సాధు, అనురుద్ధా! ఏతస్స పన వో, అనురుద్ధా, విహారస్స సమతిక్కమాయ ఏతస్స విహారస్స పటిప్పస్సద్ధియా అత్థఞ్ఞో ఉత్తరిమనుస్సధమ్మా అలమరియఞాణదస్సనవిసేసో అధిగతో ఫాసువిహారో’’తి? ‘‘కిఞ్హి నో సియా, భన్తే! ఇధ మయం, భన్తే, యావదేవ ఆకఙ్ఖామ సబ్బసో రూపసఞ్ఞానం సమతిక్కమా పటిఘసఞ్ఞానం అత్థఙ్గమా నానత్తసఞ్ఞానం అమనసికారా ‘అనన్తో ఆకాసో’తి ఆకాసానఞ్చాయతనం ఉపసమ్పజ్జ విహరామ. ఏతస్స, భన్తే, విహారస్స సమతిక్కమాయ ఏతస్స విహారస్స పటిప్పస్సద్ధియా అయమఞ్ఞో ఉత్తరిమనుస్సధమ్మా అలమరియఞాణదస్సనవిసేసో అధిగతో ఫాసువిహారో’’తి.

‘‘సాధు సాధు, అనురుద్ధా! ఏతస్స పన వో, అనురుద్ధా, విహారస్స సమతిక్కమాయ ఏతస్స విహారస్స పటిప్పస్సద్ధియా అత్థఞ్ఞో ఉత్తరిమనుస్సధమ్మా అలమరియఞాణదస్సనవిసేసో అధిగతో ఫాసువిహారో’’తి? ‘‘కిఞ్హి నో సియా, భన్తే! ఇధ మయం, భన్తే, యావదేవ ఆకఙ్ఖామ సబ్బసో ఆకాసానఞ్చాయతనం సమతిక్కమ్మ ‘అనన్తం విఞ్ఞాణ’న్తి విఞ్ఞాణఞ్చాయతనం ఉపసమ్పజ్జ విహరామ…పే… సబ్బసో విఞ్ఞాణఞ్చాయతనం సమతిక్కమ్మ ‘నత్థి కిఞ్చీ’తి ఆకిఞ్చఞ్ఞాయతనం ఉపసమ్పజ్జ విహరామ…పే… సబ్బసో ఆకిఞ్చఞ్ఞాయతనం సమతిక్కమ్మ నేవసఞ్ఞానాసఞ్ఞాయతనం ఉపసమ్పజ్జ విహరామ. ఏతస్స, భన్తే, విహారస్స సమతిక్కమాయ ఏతస్స విహారస్స పటిప్పస్సద్ధియా అయమఞ్ఞో ఉత్తరిమనుస్సధమ్మా అలమరియఞాణదస్సనవిసేసో అధిగతో ఫాసువిహారో’’తి.

౩౨౯. ‘‘సాధు సాధు, అనురుద్ధా! ఏతస్స పన వో, అనురుద్ధా, విహారస్స సమతిక్కమాయ ఏతస్స విహారస్స పటిప్పస్సద్ధియా అత్థఞ్ఞో ఉత్తరిమనుస్సధమ్మా అలమరియఞాణదస్సనవిసేసో అధిగతో ఫాసువిహారో’’తి? ‘‘కిఞ్హి నో సియా, భన్తే! ఇధ మయం, భన్తే, యావదేవ ఆకఙ్ఖామ సబ్బసో నేవసఞ్ఞానాసఞ్ఞాయతనం సమతిక్కమ్మ సఞ్ఞావేదయితనిరోధం ఉపసమ్పజ్జ విహరామ, పఞ్ఞాయ చ నో దిస్వా ఆసవా పరిక్ఖీణా. ఏతస్స, భన్తే, విహారస్స సమతిక్కమాయ ఏతస్స విహారస్స పటిప్పస్సద్ధియా అయమఞ్ఞో ఉత్తరిమనుస్సధమ్మా అలమరియఞాణదస్సనవిసేసో అధిగతో ఫాసువిహారో. ఇమమ్హా చ మయం, భన్తే, ఫాసువిహారా అఞ్ఞం ఫాసువిహారం ఉత్తరితరం వా పణీతతరం వా న సమనుపస్సామా’’తి. ‘‘సాధు సాధు, అనురుద్ధా! ఇమమ్హా ఫాసువిహారా ఉత్తరితరో వా పణీతతరో వా ఫాసువిహారో నత్థీ’’తి.

౩౩౦. అథ ఖో భగవా ఆయస్మన్తఞ్చ అనురుద్ధం ఆయస్మన్తఞ్చ నన్దియం ఆయస్మన్తఞ్చ కిమిలం ధమ్మియా కథాయ సన్దస్సేత్వా సమాదపేత్వా సముత్తేజేత్వా సమ్పహంసేత్వా ఉట్ఠాయాసనా పక్కామి. అథ ఖో ఆయస్మా చ అనురుద్ధో ఆయస్మా చ నన్దియో ఆయస్మా చ కిమిలో భగవన్తం అనుసంయాయిత్వా [అనుసంసావేత్వా (సీ.), అనుసావేత్వా (టీకా)] తతో పటినివత్తిత్వా ఆయస్మా చ నన్దియో ఆయస్మా చ కిమిలో ఆయస్మన్తం అనురుద్ధం ఏతదవోచుం – ‘‘కిం ను ఖో మయం ఆయస్మతో అనురుద్ధస్స ఏవమారోచిమ్హ – ‘ఇమాసఞ్చ ఇమాసఞ్చ విహారసమాపత్తీనం మయం లాభినో’తి, యం నో ఆయస్మా అనురుద్ధో భగవతో సమ్ముఖా యావ ఆసవానం ఖయా పకాసేతీ’’తి? ‘‘న ఖో మే ఆయస్మన్తో ఏవమారోచేసుం – ‘ఇమాసఞ్చ ఇమాసఞ్చ విహారసమాపత్తీనం మయం లాభినో’తి, అపి చ మే ఆయస్మన్తానం చేతసా చేతో పరిచ్చ విదితో – ‘ఇమాసఞ్చ ఇమాసఞ్చ విహారసమాపత్తీనం ఇమే ఆయస్మన్తో లాభినో’తి. దేవతాపి మే ఏతమత్థం ఆరోచేసుం – ‘ఇమాసఞ్చ ఇమాసఞ్చ విహారసమాపత్తీనం ఇమే ఆయస్మన్తో లాభినో’తి. తమేనం భగవతా పఞ్హాభిపుట్ఠేన బ్యాకత’’న్తి.

౩౩౧. అథ ఖో దీఘో పరజనో యక్ఖో యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం అట్ఠాసి. ఏకమన్తం ఠితో ఖో దీఘో పరజనో యక్ఖో భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘లాభా వత, భన్తే, వజ్జీనం, సులద్ధలాభా వజ్జిపజాయ, యత్థ తథాగతో విహరతి అరహం సమ్మాసమ్బుద్ధో, ఇమే చ తయో కులపుత్తా – ఆయస్మా చ అనురుద్ధో, ఆయస్మా చ నన్దియో, ఆయస్మా చ కిమిలో’’తి. దీఘస్స పరజనస్స యక్ఖస్స సద్దం సుత్వా భుమ్మా దేవా సద్దమనుస్సావేసుం – ‘లాభా వత, భో, వజ్జీనం, సులద్ధలాభా వజ్జిపజాయ, యత్థ తథాగతో విహరతి అరహం సమ్మాసమ్బుద్ధో, ఇమే చ తయో కులపుత్తా – ఆయస్మా చ అనురుద్ధో, ఆయస్మా చ నన్దియో, ఆయస్మా చ కిమిలో’తి. భుమ్మానం దేవానం సద్దం సుత్వా చాతుమహారాజికా దేవా…పే… తావతింసా దేవా…పే… యామా దేవా…పే… తుసితా దేవా…పే… నిమ్మానరతీ దేవా…పే… పరనిమ్మితవసవత్తీ దేవా…పే… బ్రహ్మకాయికా దేవా సద్దమనుస్సావేసుం – ‘‘లాభా వత, భో, వజ్జీనం, సులద్ధలాభా వజ్జిపజాయ, యత్థ తథాగతో విహరతి అరహం సమ్మాసమ్బుద్ధో, ఇమే చ తయో కులపుత్తా – ఆయస్మా చ అనురుద్ధో, ఆయస్మా చ నన్దియో, ఆయస్మా చ కిమిలో’’తి. ఇతిహ తే ఆయస్మన్తో తేన ఖణేన (తేన లయేన) [( ) సీ. స్యా. పీ. పోత్థకేసు నత్థి] తేన ముహుత్తేన యావబ్రహ్మలోకా విదితా [సంవిదితా (క.)] అహేసుం.

‘‘ఏవమేతం, దీఘ, ఏవమేతం, దీఘ! యస్మాపి, దీఘ, కులా ఏతే తయో కులపుత్తా అగారస్మా అనగారియం పబ్బజితా, తఞ్చేపి కులం ఏతే తయో కులపుత్తే పసన్నచిత్తం అనుస్సరేయ్య, తస్సపాస్స కులస్స దీఘరత్తం హితాయ సుఖాయ. యస్మాపి, దీఘ, కులపరివట్టా ఏతే తయో కులపుత్తా అగారస్మా అనగారియం పబ్బజితా, సో చేపి కులపరివట్టో ఏతే తయో కులపుత్తే పసన్నచిత్తో అనుస్సరేయ్య, తస్సపాస్స కులపరివట్టస్స దీఘరత్తం హితాయ సుఖాయ. యస్మాపి, దీఘ, గామా ఏతే తయో కులపుత్తా అగారస్మా అనగారియం పబ్బజితా, సో చేపి గామో ఏతే తయో కులపుత్తే పసన్నచిత్తో అనుస్సరేయ్య, తస్సపాస్స గామస్స దీఘరత్తం హితాయ సుఖాయ. యస్మాపి, దీఘ, నిగమా ఏతే తయో కులపుత్తా అగారస్మా అనగారియం పబ్బజితా, సో చేపి నిగమో ఏతే తయో కులపుత్తే పసన్నచిత్తో అనుస్సరేయ్య, తస్సపాస్స నిగమస్స దీఘరత్తం హితాయ సుఖాయ. యస్మాపి, దీఘ, నగరా ఏతే తయో కులపుత్తా అగారస్మా అనగారియం పబ్బజితా, తఞ్చేపి నగరం ఏతే తయో కులపుత్తే పసన్నచిత్తం అనుస్సరేయ్య, తస్సపాస్స నగరస్స దీఘరత్తం హితాయ సుఖాయ. యస్మాపి, దీఘ, జనపదా ఏతే తయో కులపుత్తా అగారస్మా అనగారియం పబ్బజితా, సో చేపి జనపదో ఏతే తయో కులపుత్తే పసన్నచిత్తో అనుస్సరేయ్య, తస్సపాస్స జనపదస్స దీఘరత్తం హితాయ సుఖాయ. సబ్బే చేపి, దీఘ, ఖత్తియా ఏతే తయో కులపుత్తే పసన్నచిత్తా అనుస్సరేయ్యుం, సబ్బేసానంపాస్స ఖత్తియానం దీఘరత్తం హితాయ సుఖాయ. సబ్బే చేపి, దీఘ, బ్రాహ్మణా…పే… సబ్బే చేపి, దీఘ, వేస్సా…పే… సబ్బే చేపి, దీఘ, సుద్దా ఏతే తయో కులపుత్తే పసన్నచిత్తా అనుస్సరేయ్యుం, సబ్బేసానంపాస్స సుద్దానం దీఘరత్తం హితాయ సుఖాయ. సదేవకో చేపి, దీఘ, లోకో సమారకో సబ్రహ్మకో సస్సమణబ్రాహ్మణీ పజా సదేవమనుస్సా ఏతే తయో కులపుత్తే పసన్నచిత్తా అనుస్సరేయ్య, సదేవకస్సపాస్స లోకస్స సమారకస్స సబ్రహ్మకస్స సస్సమణబ్రాహ్మణియా పజాయ సదేవమనుస్సాయ దీఘరత్తం హితాయ సుఖాయ. పస్స, దీఘ, యావ ఏతే తయో కులపుత్తా బహుజనహితాయ పటిపన్నా బహుజనసుఖాయ లోకానుకమ్పాయ, అత్థాయ హితాయ సుఖాయ దేవమనుస్సాన’’న్తి.

ఇదమవోచ భగవా. అత్తమనో దీఘో పరజనో యక్ఖో భగవతో భాసితం అభినన్దీతి.

చూళగోసిఙ్గసుత్తం నిట్ఠితం పఠమం.