౧౦. దుతియదబ్బసుత్తం

౮౦. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే అనాథపిణ్డికస్స ఆరామే. తత్ర ఖో భగవా భిక్ఖూ ఆమన్తేసి – ‘‘భిక్ఖవో’’తి. ‘‘భదన్తే’’తి తే భిక్ఖూ భగవతో పచ్చస్సోసుం. భగవా ఏతదవోచ –

‘‘దబ్బస్స, భిక్ఖవే, మల్లపుత్తస్స వేహాసం అబ్భుగ్గన్త్వా ఆకాసే అన్తలిక్ఖే పల్లఙ్కేన నిసీదిత్వా తేజోధాతుం సమాపజ్జిత్వా వుట్ఠహిత్వా పరినిబ్బుతస్స సరీరస్స ఝాయమానస్స డయ్హమానస్స నేవ ఛారికా పఞ్ఞాయిత్థ న మసి. సేయ్యథాపి నామ సప్పిస్స వా తేలస్స వా ఝాయమానస్స డయ్హమానస్స నేవ ఛారికా పఞ్ఞాయతి న మసి; ఏవమేవ ఖో, భిక్ఖవే, దబ్బస్స మల్లపుత్తస్స వేహాసం అబ్భుగ్గన్త్వా ఆకాసే అన్తలిక్ఖే పల్లఙ్కేన నిసీదిత్వా తేజోధాతుం సమాపజ్జిత్వా వుట్ఠహిత్వా పరినిబ్బుతస్స సరీరస్స ఝాయమానస్స డయ్హమానస్స నేవ ఛారికా పఞ్ఞాయిత్థ న మసీ’’తి.

అథ ఖో భగవా ఏతమత్థం విదిత్వా తాయం వేలాయం ఇమం ఉదానం ఉదానేసి –

‘‘అయోఘనహతస్సేవ, జలతో జాతవేదసో [జాతవేదస్స (స్యా.)];

అనుపుబ్బూపసన్తస్స, యథా న ఞాయతే గతి.

ఏవం సమ్మావిముత్తానం, కామబన్ధోఘతారినం;

పఞ్ఞాపేతుం గతి నత్థి, పత్తానం అచలం సుఖ’’న్తి. దసమం;

పాటలిగామియవగ్గో [పాటలిగామవగ్గో (క.)] అట్ఠమో.