౧. పఠమనిబ్బానపటిసంయుత్తసుత్తం

౭౧. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే అనాథపిణ్డికస్స ఆరామే. తేన ఖో పన సమయేన భగవా భిక్ఖూ నిబ్బానపటిసంయుత్తాయ ధమ్మియా కథాయ సన్దస్సేతి సమాదపేతి సముత్తేజేతి సమ్పహంసేతి. తేధ భిక్ఖూ [తే చ భిక్ఖూ (సీ. స్యా. పీ. తదట్ఠకథాపి ఓలోకేతబ్బా] అట్ఠిం కత్వా [అట్ఠీకత్వా (సీ. స్యా.), అట్ఠికత్వా (పీ.)] మనసి కత్వా సబ్బం చేతసో [సబ్బం చేతసా (ఇతిపి అఞ్ఞసుత్తేసు)] సమన్నాహరిత్వా ఓహితసోతా ధమ్మం సుణన్తి.

అథ ఖో భగవా ఏతమత్థం విదిత్వా తాయం వేలాయం ఇమం ఉదానం ఉదానేసి –

‘‘అత్థి, భిక్ఖవే, తదాయతనం, యత్థ నేవ పథవీ, న ఆపో, న తేజో, న వాయో, న ఆకాసానఞ్చాయతనం, న విఞ్ఞాణఞ్చాయతనం, న ఆకిఞ్చఞ్ఞాయతనం, న నేవసఞ్ఞానాసఞ్ఞాయతనం, నాయం లోకో, న పరలోకో, న ఉభో చన్దిమసూరియా. తత్రాపాహం, భిక్ఖవే, నేవ ఆగతిం వదామి, న గతిం, న ఠితిం, న చుతిం, న ఉపపత్తిం; అప్పతిట్ఠం, అప్పవత్తం, అనారమ్మణమేవేతం. ఏసేవన్తో దుక్ఖస్సా’’తి. పఠమం.