౨. దుతియనిబ్బానపటిసంయుత్తసుత్తం
౭౨. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే అనాథపిణ్డికస్స ఆరామే. తేన ఖో పన సమయేన భగవా భిక్ఖూ నిబ్బానపటిసంయుత్తాయ ధమ్మియా కథాయ సన్దస్సేతి సమాదపేతి సముత్తేజేతి సమ్పహంసేతి. తేధ భిక్ఖూ అట్ఠిం కత్వా మనసి కత్వా సబ్బం చేతసో సమన్నాహరిత్వా ఓహితసోతా ధమ్మం సుణన్తి.
అథ ఖో భగవా ఏతమత్థం విదిత్వా తాయం వేలాయం ఇమం ఉదానం ఉదానేసి –
‘‘దుద్దసం అనతం నామ, న హి సచ్చం సుదస్సనం;
పటివిద్ధా తణ్హా జానతో, పస్సతో నత్థి కిఞ్చన’’న్తి. దుతియం;