౭. పపఞ్చఖయసుత్తం

౬౭. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే అనాథపిణ్డికస్స ఆరామే. తేన ఖో పన సమయేన భగవా అత్తనో పపఞ్చసఞ్ఞాసఙ్ఖాపహానం పచ్చవేక్ఖమానో నిసిన్నో హోతి.

అథ ఖో భగవా అత్తనో పపఞ్చసఞ్ఞాసఙ్ఖాపహానం విదిత్వా తాయం వేలాయం ఇమం ఉదానం ఉదానేసి –

‘‘యస్స పపఞ్చా ఠితి చ నత్థి,

సన్దానం పలిఘఞ్చ వీతివత్తో;

తం నిత్తణ్హం మునిం చరన్తం,

నావజానాతి సదేవకోపి లోకో’’తి. సత్తమం;