౪. దుతియసత్తసుత్తం

౬౪. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే అనాథపిణ్డికస్స ఆరామే. తేన ఖో పన సమయేన సావత్థియా మనుస్సా యేభుయ్యేన కామేసు సత్తా ( ) [(హోన్తి) (బహూసు) అట్ఠకథాయ సంసన్దేతబ్బం] రత్తా గిద్ధా గధితా ముచ్ఛితా అజ్ఝోపన్నా అన్ధీకతా సమ్మత్తకజాతా కామేసు విహరన్తి.

అథ ఖో భగవా పుబ్బణ్హసమయం నివాసేత్వా పత్తచీవరమాదాయ సావత్థిం పిణ్డాయ పావిసి. అద్దసా ఖో భగవా సావత్థియా తే మనుస్సే యేభుయ్యేన కామేసు సత్తే రత్తే గిద్ధే గధితే ముచ్ఛితే అజ్ఝోపన్నే అన్ధీకతే సమ్మత్తకజాతే కామేసు విహరన్తే.

అథ ఖో భగవా ఏతమత్థం విదిత్వా తాయం వేలాయం ఇమం ఉదానం ఉదానేసి –

‘‘కామన్ధా జాలసఞ్ఛన్నా, తణ్హాఛదనఛాదితా;

పమత్తబన్ధునా బద్ధా, మచ్ఛావ కుమినాముఖే;

జరామరణమన్వేన్తి [జరామరణం గచ్ఛన్తి (సీ. స్యా.)], వచ్ఛో ఖీరపకోవ మాతర’’న్తి. చతుత్థం;